Yazar:
Aziz Nesin
Tahmini Okuma Süresi:
14 sa. 27 dk.
Sayfa Sayısı:
510
Basım Tarihi:
Aralık 2016
İlk Yayın Tarihi:
1969
Yayınevi:
Nesin Yayınları
ISBN:
9789759038588
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Aziz Nesin in daha önce okuduğum pek çok kitabına inceleme yazdım. Onun edebi kişiliğinin mükemmelliğine hayran oldum. Ama hep birşeyi merak ettim. Neydi bu mükemmelliğin sırrı? Bir sır mıydı gerçekten? Sadece yeteneğiyle açıklayabilir miyiz bu harika eserleri? Onun özellikle mizahindaki güç neydi?
İşte bu otobiyografi serisinin ilk kitabı olan Yol, buna cevap veriyor. Satır aralarından cikarmiyorsunuz bu cevabı, açık açık dillendiriyor.
" Benim yazar olmam, iyi bir yazar olmamın ilk nedeni yasayisimdir, yaşamak için çektiğim zorluklardir." diyor.
Gerçekten de çok zor şartlarda yaşamış Aziz Nesin. Ekonomik olarak piramidin neredeyse en altında bulunan bir ailenin çocuğu olarak, yaşadığı zorlukları hiç unutmamış. Bu zorluklardan beslenmiş hatta.
Önce babasını analiz edelim.
Abdülaziz efendi. Çevresinde saygın, sevilen birisi. Hoca diye hitap ediyorlar kendisine. Gelenekçi bir aileden geliyor. Yeniliklere kapalı, bağnaz, taassup bir kişiliği var. Özgürlük, hürriyet, demokrasi ona uzak kavramlar. Abdülhamid fanatiği. Haliyle, cumhuriyet, devrim ve Atatürk düşmanı. Oğluna düşkün ama. Kendi çapında oğluna iyi bir eğitim vermek istiyor. Tabii sadece dini eğitim. Ancak aile dostları, kendileri gibi gariban amcası ona sadece dini eğitim değil, bilimsel fikirleri de aşılıyor. Matematik, fen bilimleri... Düşünün ki Arapça ve Farsça'ya hakim küçücük bir çocuk. Kur'an-ı hatim etmiş bir çocuk. Daha da fazlası, imamlara bu konularda ders verecek kadar ileri seviyede. Baba oğul birbirlerine düşkün. Bir de babası gereksiz kıskançlıklarla annesini uzmese, olay çıkarmasa.
Anne... Ne denebilir ki, annesi için? Onun anlatımıyla kendisini vareden, iyilik adına ne varsa ona borçlu olduğu bir kadın. Hiç gün yüzü görmemiş eşsiz bir anne. Çocuk yaşta anne olmuş, sonrasında verem belasını
9/10
2018 28. kitabı
Nereden nasıl başlayacağımı bilmiyorum. Nasıl anlatılır ki... Sitede yazarın eserleriyle ilgili ve yazarı tanıtan öyle güzel incelemeler var ki; benim yazacaklarım sadece bir kum tanesi kadar kalır.
Aslında uzun zamandır Aziz Nesin'i tanıma isteği doğmuştu içime. En etkili sebep ise toplumda çokça tanınan ama belli gruplar tarafından itilen yazarları,siyasetçileri tanıma isteğidir. Bu yazarlardan biri de Aziz Nesin'di...
Ve tabii ki, yaklaşık bir yıldır incelemeriyle yorumlarıyla tanıma isteğimi pekiştiren ise Tuco oldu. Var olsun. (:
Nesin'le ilk tanışmam "Bir Sürgünün Anıları" kitabıyla oldu. Okadar acı dolu anıyı mizaha nasıl döktüğünü, bunu nasıl başardığını merak ettim sayfaları çevirdikçe... Ve kafamdaki soruların cevaplarını öz yaşam öyküsünün ilk cildinde buldum. Aziz Nesin diyor ki:
" Neden, nasıl mizahçı olduğumu sorarlar hep... Bilmem. Ama sanırım beni mizahçı yapan kendi yaşamım olacak. Gözyaşları içinden geçip geldim buraya..."(sf:23)
Topluma mal olmuş bir insan için -görüşü ne olursa olsun- olumlu ya da olumsuz yorum yapmadan önce tamımak gerekir. Varsa eğer, bu tanıma,kanaatimce biyografisi ile olur. Kaleme aldığı eserlerin temelini görmemizi sağlar ya da önyargılarımızı yıkar.
Süslü püslü edebi metin beklentisini bir kenara bırakalım. Bazı gerçekleri açık açık ima etmeden söylemek daha tesirli olabiliyor kimi zaman. Karşımızda muhabbet eder gibi, samimi ve akıcı bir üslupla, gülmekten çok hüzünlendiren bir kitap var... Adı "Yol/ Böyle Gelmiş Böyle Gitmez-1"... 3 ciltlik Özyaşam öyküsünün ilk kitabı... Size tavsiyem tek kitap halinde olanı alın. Ben tavsiyeyi dinlemediğim için pişmanım çünkü. :) (Devamını hemen okumak isteyecksiniz. )
Beni hüzünlendiren kitaplar olmuştur fakat gözlerimin dolup, burnumun direğini sızlatan, kalbimi acıtan çok
Literatüre "Bir bok bilmiyorsun. İşin kötüsü bir bok bilmediğini de bilmiyorsun." Gibi güzide bir deyişi kazandıran,
Herhangi bir inancın mensubu olmadığını şimdiki gibi her şeyin bu kadar kolay olduğu değil, siyasetin en bağnaz en yobaz olduğu zamanlarda tanrıtanımaz birinin konuşmasına toplumumuzun hiç de alışık olmadığı bir Türkiye'de korkusuzca dile getiren
"Türk toplumunun mizaha olan ilgisi sizce zekasindan mı ileri geliyor?" diye sorulduğunda büyük küçük hepimizin unutamadığı her fırsatta " ya Aziz Nesin ne haklıymış" dediği cevabı veren. Verdiği cevaba alınan milletimiz tarafından mahkemeye verilip sonrada o mahkemeyi kazanan bir garip, şahsına münhasır yazar Aziz NESİN
Çoğu zaman doğruları söylemiş, yapılması gerekenleri yapmış,yazması gerekenleri yazmıştır. Bu çok dogru mu bilemiyorum( bunu yazarken de içimden sesim bu kadar gür olsa bende aynılarını yapardım diyorum.) Belki biraz sakin kalabilseydi şu an sevildiğinden çok daha fazla sevilip bir ilah olmasını sağlayabilirdi. O hakikati sevilmeye tercih etti.
Biz de onu hep sivri bir dilden keskin bir kalemden ibaret sandık. Hep öyle anlatılageldi... biz de öyle anlattık. Kimimiz için sözleriyle yazdıkları ile cephenin en korkulan keskin nişancısı, kimilerimiz için ise kıvrak zekasıyla siyasi savaşların en güçlü,karşı konulamaz askeri. Bir nesne gibi yakmak bile istediler. Oyle cirkinlestiler ki " Çok şükür otel dışındaki halkımız bir zarar görmemiştir." Diyenler, kurtarıyormuş gibi yapıp kalabalığa itmeye çalışanlar bile oldu. Vicdanımız el vermedi biz utandık ama onlar utanmadı...
Oysa o da bir insandı işte. Birinin çocuğu, birinin babası, birinin eşi dostu arkadaşı... Değerini bilemeden yitirdiğimiz binlerce insandan biri... Hala bir kesim sevmediği birkaç şeyi
Merhaba; Aziz Nesin'in özyaşam öyküsünün ilk kitabıdır. 1915 yılinda Dünyaya gelen yazarin 12 yaşına gelene kadar yasadıklarını anılarını okuyorsunuz.
Kitabın en inemli yanlarından biri şu ki; Aziz Nesin'in hayatı ile birlikte o dıönemin insanlarını, yaşam koşullarını ve çaresizliklarını de gözlemliyorsunuz. Takdir edersiniz ki oldukca zor zamanlar bahsi geçen yıllar. Hem ekonomi alanında hem toplumsal yaşamda çok fazla değişikliklerin ve çok fazla iniş çıkışların olduğu günler. Ve bu eserle birlikte tüm bunların insanlar üzerindeki psikolojik etkilerini, baskılarını görebiliyorsunuz.
Okuması oldukca zor, çünkü kalbinizi parçalayan bölümleri var. Soluksuz okudum diyemem, kelimenin tam anlamıyla soluk alamadan okudum. Bazı sahnelerde özellikle kayıtsız ve soğukkanlı olmak gerçekten zordu. Beni ağlatan kitaolatdan biri oldu.
Herkese özelikle de Aziz Nesin e karşı ön yargısı olan insanlara tavsiye ederim.
Keyifli okumalar dilerim.
Youtube kanalım için;
youtube.com/channel/UCfOYAd...
Etkinliğe katılıp yorum yapmayınca mızıkçılık yapmış gibi hissetmenin başımın bir kısmını tırmalaması ile Tuco'nun yorumları paylaşmasıyla bu tırmalama kısmının şiddetinin oynak olması nedeniyle başladığım yorumuma. Genel olarak Aziz babanın dili içten ve akıcı rahat okunuyor. Yalnız eskilerden örnekler verirken osmanlıca kısımları var çok az ben gibi tembelseniz okumadan geçmenizde bir sıkıntı oluşmuyor. En azından ben hissetmedim. :D Kurgu konusunda bana anıların sıralı zaman dilimiyle yazmamış gibi hissettirdi. Bazı noktalarda zaman karmaşası hissettim ama çok sıkıntılı bir durum değil. Konu olarak da ilk anısından başlayarak 13 yaşına kadar yaşadıklarını çok içten ve samimi objektife çok yakın bir şekilde okuyucuya aktarmış. O dönemin insan psikolojilerini incelemek için bile okunabilecek nitelikte bir kitap. Bu kitapta bende iz bırakan kısımlara gelirsek. İlk başta Galip amca vardı. Öyle kültürlü, bilgi, karakterli bir insanın kahvehane köşelerinde harcanmasına ve yoksulluk içerisinde ölmesine çok üzüldüm. İnsanlığın böyle değerli insanları harcamasına nefret ediyorum. Gerçi Aziz babanın gelişmesinde önemli bir rol oynaması azımsanmayacak bir durum ama daha büyük işler yapabilecekken kıyıya köşeye itilmesi kanıma dokunuyor. Ondan sonra gelelim Annesine. Benim gözümde melek gibi kadın. Öbür tarafta kesinlikle tanışmak isterdim. Öyle saf öyle naif öyle içten o kadar az bu dünyadan gelip geçiyorlar ki... Babasına gelecek olursak. Babanın sevip sevmediğim huylarını yarı yarıya bölsek(Her ikisi de çok benim için. Bende duygu karmaşası yaratan insandır kendisi.) Sevmediğim kısmını yolda görsem selam bile vermemeyi bırak günahımı bile vermem. Diğer kısmı için saatlerce konuşmak incelemek isterdim. Sevdiğim kısımları ağır bastığı için öbür tarafta tanışmak istediklerim
"BİR YANGININ KÜLÜNÜ YENİDEN YAKIP GEÇTİN.."
Öncelikle bir hakkı teslim ederek, kitabı okumama vesile olan https://1000kitap.com/Nordavind ya teşekkürle başlıyorum, bu kitaba ilişkin izlenimime.
En çok mizahçılığı ile bilinen aziz nesin’in kendi hayatının ilk 12 yılını anlattığı ama bu sefer yüreğime öküz oturttuğu kitap.
Nasıl başlasam? En iyisi ben de geçmiçten başlayayım efenim.
Dedem ortaokulda kızlar şapka takıyor diye ilkokuldan sonra okutmadı annemi, dikiş öğrenen annem bu işi o kadar ilerletti ki (hem de gelinlik dikecek kadar) genç kızlara kurs vermeye başladı dükkândan bozma bir barakada. Evine üç-beş kuruş para bile getiriyordu. Bundan da rahatsız olan dedem daha fazla laf söz olmasın diyerek yakışıklı babama verdi annemi.
Annem şu anda 77 yaşında, 15 senedir sarı nokta hastalığından mustarip. Yüzde 10 görebiliyor artık ve o günden beri de en iyi bildiği iş olan dikiş-nakışa elini süremiyor. Ayrıca artık gazete bile okuyamıyor bu rahatsızlığından dolayı. Annem oldukça akıllı, okuluna devam edebilseydi eminim çok farklı olurdu hayatı.
İşte ben akıllı anneme her akşam bu kitaptan bölümler okudum. Okuduğum her bölüm sonunda es veriyordum, o da kâh hüzünle kâh neşeyle geçmişini yâd ediyordu. “Aaa aynı böyle oğlum, ne kadar da çocukluklarıma benziyor.” diyordu.
Ben bu kitabın tamamını okudum, ama anneme okumaya devam edeceğim. Muhtemelen bu akşam da.
Tüm bunları neden yazdım? Bu kitabı okuyun hele bir de çevrenizde yaşça büyükleriniz varsa onlara da okuyun. Büyüklere masallar denir ya, bu hayatın ta kendisi.
Ps: ben de akranlarımdan oldukça kısa olduğum için annemle çok hamama gittim çocukken. )))
İstirham ediyorum, lütfen bu kitabı okuyunuz efenim…. AZİZ NESİN SEN ÇOK YAŞA!!
Türk mizah yazarı olarak tanırdım Aziz Nesin’i bu yüzden “ Gülmece ciddi bir iştir.” sözünü tam olarak kavrayamamıştım. Bu kitabını okuyana kadar. Çoğu bölümü okurken yutkunamadığım gerçeğini itiraf etmeliyim. İyi olarak neyim varsa anneme borçluyum diyor bu yüzden en büyük teşekkürü annesine etmeliyim. Dönemin Cumhuriyet kadını olduğu için, Aziz Nesin’i toplumcu bir insan olarak yetiştirip idare lambası altında türküler söyleyip büyük adam olacaksın hayaliyle yetiştirdiği için. Bir velimin sözünü eklemek istiyorum çaresiz ama güçlü kadınları daima kendime hatırlatmak adına “ Oğlum ders çalışmak istemiyorsun ama kaleminle meclise bile girersin, kazma kürekle seni hiçbir yere almazlar.”
Güçlü ve cesaretli kadınların bulunduğu her yaşantı benim için sıradan bir hayat hikayesinden çok daha fazlasıdır.
Mehmet Nusret Nesin namıdiğer Aziz Nesin'in anı türündeki üçlemesinin ilk kitabı olan "Yol" 1966 yılında yayımlanmış diğerleri "Yokuşun Başı(1976)- Yokuş Yukarı(1996)"
Kitabı bitirdikten sonra isim hikayesini tahmin etmek zor olmuyor. Kitapta kendisini öyle net anlamış ki kendisi hakkında birçok fikre sahip oluyorsunuz. 1915-1925 yılları arasını konu alıyor kitap. Cumhuriyetin kuruluşunun ilk yılları aynı zamanda. Bir çocuğun eğitim hayatının şekillenişi, aile düzeni, genel Türk toplumunun yaşayışını tek bir kitapta bulabiliyorsunuz. Nesin'in mizah anlayışı kalemine yansıyor. Kitabı okurken bazen sırıtıyor bazen üzülürken bazen de ne acı hiç mi değişmemiş dediğim yerler oldu. Kalın ama bir o kadar da ince gelen bir kitap oldu. Okuması çok keyifli ve çok akıcı. Hem o dönemi tanımak, hem de Nesin'i tanımak için güzel bir başlangıç. Okumanızı öneririm.
Keyifli okumalar.
Keşke çocuk olmasaydım...Edebiyat
Ne çok okunacak kitap var. Hergün listeye bir yenisi daha ekleniyor. Bazen ömrüm yetmeyecek diye düşünüyorum ve beklemenin anlamı yok diyorum. Bu sitenin bana kazandırdığı en güzel şey, dostlukların yanında, yeni kitaplar keşfetmek oldu. Unuttuğum, okumadığım, rafa kaldırdığım kitaplar. Evet işte onlardan biri daha.
Yıllardır ara verdiğim Aziz Nesin'e 
Bir Sürgünün Anıları ile tekrar kavuştum. Sonra ne mi oldu? Kitaplığımda yıllardır okunmayı bekleyen anılarını yazdığı 
Aziz Nesin'in Anıları: Böyle Gelmiş Böyle Gitmez adlı serisini alıp sayfalarını karıştırınca beklemenin bir anlamı yok dedim. Şimdilerde tek kitap haline getirilen anılar.
Aziz Nesin, on iki yaşına kadar olan anılarını 
Yol adlı kitabında toplamış. Kitabı okurken, böyle bir duyguyu nasıl anlatabilirim diye düşündüm hep. Hala da öyle düşünüyorum. Kitapta yaşanan duyguların sadece yüzde birini anlatabilirim size. Benim anlatacaklarım çok yüzeysel kalacak biliyorum. Ben sadece size Aziz Nesin'in çocukluğu hakkında bilgi verebilirim, ama yaşanan duyguları asla anlatamam. Ancak okuyunca etkisini hissedebilirsiniz.
Öyle bir çocuk nasıl olabilir diyorum okudukça. Nasıl bir çocuk yaşadıkları altında bu kadar ezilebilir. Nasıl bir çocuk yaşadıklarını hep içinde taşır, kimse üzülmesin diye duygularını dışa vurmaz. Nasıl bir çocuk hep başkalarını düşünür, onlar üzülmesin diye kendi üzülür. O kişi Nusret'se mümkün. Çocukluğunu hiç yaşamamış Nusret. Hemen büyümüş ama hep çocuk kalmış Nusret. Özlemlerini hep içinde yaşamış Nusret.
"Hiç çocuk arkadaşım yok, hiç oyuncağım yok, oyunum yok. Hep büyüklerin arasındayım."
(s.112)
İlk bayramlığını giydiğinde kendini bir anda çocukların hışmından kurtaramayan ve çamurların içinde bulan Nusret. Entarinin dışında ilk defa giydiği bayramlık hevesini alamadan üstünden çıkarılan Nusret. Yaşadığı burukluğu varın siz
Bir Sürgünün Anıları ile tekrar kavuştum. Sonra ne mi oldu? Kitaplığımda yıllardır okunmayı bekleyen anılarını yazdığı Aziz Nesin'in Anıları: Böyle Gelmiş Böyle Gitmez adlı serisini alıp sayfalarını karıştırınca beklemenin bir anlamı yok dedim. Şimdilerde tek kitap haline getirilen anılar.
Aziz Nesin, on iki yaşına kadar olan anılarını Yol adlı kitabında toplamış. Kitabı okurken, böyle bir duyguyu nasıl anlatabilirim diye düşündüm hep. Hala da öyle düşünüyorum. Kitapta yaşanan duyguların sadece yüzde birini anlatabilirim size. Benim anlatacaklarım çok yüzeysel kalacak biliyorum. Ben sadece size Aziz Nesin'in çocukluğu hakkında bilgi verebilirim, ama yaşanan duyguları asla anlatamam. Ancak okuyunca etkisini hissedebilirsiniz.
Öyle bir çocuk nasıl olabilir diyorum okudukça. Nasıl bir çocuk yaşadıkları altında bu kadar ezilebilir. Nasıl bir çocuk yaşadıklarını hep içinde taşır, kimse üzülmesin diye duygularını dışa vurmaz. Nasıl bir çocuk hep başkalarını düşünür, onlar üzülmesin diye kendi üzülür. O kişi Nusret'se mümkün. Çocukluğunu hiç yaşamamış Nusret. Hemen büyümüş ama hep çocuk kalmış Nusret. Özlemlerini hep içinde yaşamış Nusret.
"Hiç çocuk arkadaşım yok, hiç oyuncağım yok, oyunum yok. Hep büyüklerin arasındayım."
(s.112)
İlk bayramlığını giydiğinde kendini bir anda çocukların hışmından kurtaramayan ve çamurların içinde bulan Nusret. Entarinin dışında ilk defa giydiği bayramlık hevesini alamadan üstünden çıkarılan Nusret. Yaşadığı burukluğu varın siz
Aziz Nesin'in Mehmet Nusret Efendi olduğu 12 yaş dönemine kadar anılarını aktardığı roman. Anılarında 192.'li 193.'lu yıllara ait Türk aile ve Türk toplum yapısına dair de anektodların yer aldığı mükemmel bir biyografi.
Yazar Hakkında
Aziz NesinYazar · 190 kitap
20 Aralık 1915’te İstanbul’da doğdu. İki yıl Darüşşafaka Lisesinde öğrenim gördü. Kuleli Askeri Lisesini bitirdi. Kara Harp Okulu ve Askeri Fen Okulundan mezun oldu. Üsteğmen rütbesindeyken "görev ve yetkisini kötüye kullanmak" suçlamasıyla yargılanıp ordudan uzaklaştırıldı. Bir süre bakkallık yaptı. Ardından gazeteciliğe başladı. Yedigün, Karagöz ve Tan Gazetesinde çalıştı. Cumhuriyet adlı bir magazin dergisi yayınladı. Sabahattin Ali ile birlikte, Marko Paşa, Malum Paşa, Merhum Paşa, Alibaba mizah dergilerini çıkardı. 1951de bir kitapçı dükkanı, ardından bir fotoğraf stüdyosu açtı. 1954ten itibaren Akbaba mizah dergisinde takma isimlerle mizah öyküleri yazdı. Yazın yaşamı boyunda 100ün üzerinde takma isim kullandı. Kemal Tahirle birlikte Düşün Yayınevi’ni kurdu.Yeni Gazete, Akşam ve Taninde köşe yazıları yazdı. Yazarlığı, Öncü, Yeni Tanin ve "Ustura" isimli bir mizah eki de hazırladığı Günaydın gazetesinde sürdürdü. 1962de Zübük isimli mizah dergisini çıkardı. 1963te yayınevinin yanmasının ardından sadece yazmaya başladı. 1972de Çatalcada kimsesiz çocukların eğitimini gerçekleştirmeyi amaçlayan Nesin Vakfını kurdu. Kitaplarının tüm gelirini bu vakfa bağışladı. 1976-1980 arasında her dalda edebiyat ödülleri veren Nesin Vakfı Edebiyat Yıllığını çıkardı. 1979da seçildiği Türkiye Yazarlar Sendikası Başkanlığı görevini yıllarca sürdürdü. Sadece Türk edebiyatının değil dünya mizah edebiyatının da sayılı isimleri arasında yer alan Aziz Nesin, düşünceleri ve yazıları nedeniyle siyasi iktidarlardan sürekli baskı gördü, tutuklandı, yargılandı, sürgün edildi, cezaevlerinde kaldı. 6 Temmuz 1995 tarihinde yaşamını yitirdi. Öykülerinde Türk toplumunu ayrıntılarıyla yansıtır. Anlatımında halk edebiyatının ana öğelerinden yararlanır. Yer yer masal temasıyla ve mizah aracılığıyla günlük olayları, toplumsal aksaklıkları eleştirir. Türk edebiyatında çağdaş mizah yazarlığı tekniklerini geliştiren, genç mizah yazarlarının doğmasına yolaçan yazardır.
