Yazar:
Aziz Nesin
Tahmini Okuma Süresi:
12 sa. 54 dk.
Sayfa Sayısı:
455
Basım Tarihi:
Mayıs 2015
İlk Yayın Tarihi:
1977
Yayınevi:
Nesin Yayınları
ISBN:
9789759038977
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Aşılmayacak yokuş yoktur...Edebiyat
Sevgili DOSTLAR!
Yol ile başladığım yolculuk 
Yokuşun Başı ile devam etti. Nusret zorlu bir yoldan giderken, şimdi karşısında bir yokuş var ve o yokuşu çıkmak zorunda. Bakalım o zorlu yokuşu nasıl çıkacak?
On iki yaşında bir çocuk düşünün. Elinde hiçbir olanak yok, hiçbir gelir yok. Ama azim var. Ben yapacağım, ben başaracağım diyen bir azim. Ve ölüm döşeğinde annesinin söylediği sözler. Sanki sadece annesine verdiği sözü tutmak için başarmak istiyor.
"— Oğlum yatılı okulda okuyor ya, onun için gözlerim açık ölmüyorum..."
Yokuşu çıkmak kolay mı sanıyorsunuz? Hele de çok sevdiği annesini kaybettikten sonra. Ama yok başarmak zorunda, ne olursa olsun başaracak.
Çok sevdiği Darüşşafaka'ya gidemiyor, babası olduğu için. Oysa o kadar çok istiyor ki okumayı. Önce bir gün, sonra iki gün derken Nusret okuldan kaçmayı alışkanlık haline getiriyor.
"Babam sağ olduğu halde, yalnız babasız çocukların okutulduğu Darüşşafaka'ya gitmek istemediğim için okuldan kaçıyordum." s. 25
Üstüne bir de babasını inkar etmesi var. Mümkün mü çok sevdiği babasını inkar etmesi?
"Bir çocuğun babasını, hem de çok sevdiği, beğendiği babasını inkar etmesi kadar acılı üzünç verici başka ne olabilir?" s. 25
Hem okumak istiyor, hem okuldan kaçıyor. Tam bir çıkmazda. Daha o yaşta acı bir dram yaşıyor. Yalanlar üstüne yalanlar söylüyor.
—Ne oldu? Neden geldin oğulcuğum?
—Okul tatil üç gün... Bulaşıcı hastalık varmış da..." s. 70
Babası her defasında sözlerine inanıyor. En sonunda da babasına okuldan atıldığı yalanını söylüyor. Ama okumayı o kadar çok istiyor ki, vazgeçmiyor. Sonunda mücadele boşa çıkıyor ve Nusret 5. sınıfta devamsızlıktan kalıyor.
"Ah, beni alsaydı okula yeniden..., ah alsaydı... Bir daha hiç kaçmazdım okuldan, ama hiç mi hiç... Hem de öyle çalışır, öyle çalışır, öyle çalışırdım
Yol ile başladığım yolculuk Yokuşun Başı ile devam etti. Nusret zorlu bir yoldan giderken, şimdi karşısında bir yokuş var ve o yokuşu çıkmak zorunda. Bakalım o zorlu yokuşu nasıl çıkacak?
On iki yaşında bir çocuk düşünün. Elinde hiçbir olanak yok, hiçbir gelir yok. Ama azim var. Ben yapacağım, ben başaracağım diyen bir azim. Ve ölüm döşeğinde annesinin söylediği sözler. Sanki sadece annesine verdiği sözü tutmak için başarmak istiyor.
"— Oğlum yatılı okulda okuyor ya, onun için gözlerim açık ölmüyorum..."
Yokuşu çıkmak kolay mı sanıyorsunuz? Hele de çok sevdiği annesini kaybettikten sonra. Ama yok başarmak zorunda, ne olursa olsun başaracak.
Çok sevdiği Darüşşafaka'ya gidemiyor, babası olduğu için. Oysa o kadar çok istiyor ki okumayı. Önce bir gün, sonra iki gün derken Nusret okuldan kaçmayı alışkanlık haline getiriyor.
"Babam sağ olduğu halde, yalnız babasız çocukların okutulduğu Darüşşafaka'ya gitmek istemediğim için okuldan kaçıyordum." s. 25
Üstüne bir de babasını inkar etmesi var. Mümkün mü çok sevdiği babasını inkar etmesi?
"Bir çocuğun babasını, hem de çok sevdiği, beğendiği babasını inkar etmesi kadar acılı üzünç verici başka ne olabilir?" s. 25
Hem okumak istiyor, hem okuldan kaçıyor. Tam bir çıkmazda. Daha o yaşta acı bir dram yaşıyor. Yalanlar üstüne yalanlar söylüyor.
—Ne oldu? Neden geldin oğulcuğum?
—Okul tatil üç gün... Bulaşıcı hastalık varmış da..." s. 70
Babası her defasında sözlerine inanıyor. En sonunda da babasına okuldan atıldığı yalanını söylüyor. Ama okumayı o kadar çok istiyor ki, vazgeçmiyor. Sonunda mücadele boşa çıkıyor ve Nusret 5. sınıfta devamsızlıktan kalıyor.
"Ah, beni alsaydı okula yeniden..., ah alsaydı... Bir daha hiç kaçmazdım okuldan, ama hiç mi hiç... Hem de öyle çalışır, öyle çalışır, öyle çalışırdımBöyle Gitmez diyoruz ama...Edebiyat
Babam Dünyaların en iyi babası benim babamdır Düşmandır düşüncelerimiz Dosttur ellerimiz Dünyada tek elini öptüğüm Babamdır Kırkım geçtin adam olmadın der Başım önümde dinlerim Önünde tek baş eğdiğim babamdır Sabahlara dek Kur'an okur Anamın ruhuna İnanır ona kavuşacağına Bana gâvur der diş bilemeden Dünyada tek bağışladığı ben Tek bağışladığım odur Başım derde girdikçe bakar çocuklarıma Bitürlü ölemiyorum der senin yüzünden Çocuklar ortada kalacak Ölemez kahrımdan benim Yaşamak zorunda benim yüzümden Gözlerindeki ateş bakışlarında söner Tuttuğun altın olsun der Çocukluğumu tek anlayan odur Dünyaların en iyi babası benim babamdır.
Aziz Nesin
Hikaye kalan yerden devam ediyor. İlk kitapta ilkokul yıllarındaki insan ve memleket manzarasını bizlere sunan Aziz Nesin bu eserde bizler ortaokul dönemini ve askeri okulda yaşadıklarını anlatıyor. Kimi yerlerde sıkılmış olsam da Aziz Nesin'in bazı olaylar ve kişiler hakkında düşünceleri gerçek manada o dönemde canlı şahit olmamızı sağlıyor. Üçüncü seriyi okuyup tüm hayatı hakkında konuşmak dileği ile...
.
Tarih sadece tarih kitaplarından öğrenilmez. Anı kitapları tarihi öğrenmenin, o dönemin içinde kendini hissetmenin daha kolay ve daha öğretici yoludur. Aziz Nesin'in 3 ciltlik serisi de bunu yansıtıyor.
Bu cildinde Nesin eğitim macerasına ve çoğunlukla askeri okul hayatına yer vermiş.
Aziz Nesin hayranlarının ve tarihi satır aralarında bulmayı sevenlerin ilgilisini çekebilir.
Ne diyebilirim ki üçlemenin ilk cildi Yol gibi hayranlıkla merakla okudum. Bazı problemleri şu zamana gelip çözememek bunu okurken aaa evet şuan da bunu yaşıyoruz demek benim için üzücü oldu. 30'lu yıllardaki sorunları neredeyse yüzyıl geçmesine rağmen düzeltmemiş ya da bu çabaya girmemiş olmak bunu görmek çok yıkıcı oldu. Tabiki sorunsuz mükemmel bir düzen yok. Akıp giden sohbet ediyormuşcasına bir yazıydı benim icin. Kendi hayatını anlatırken yaşamının içinde olan Cumhuriyet'in kurulması gibi büyük bir değişimin bireysel olarak insanlar üzerinde bıraktığı izleri aktarıyor. Kendi hayatını anlattığı üçlemesinin aktarırken müthiş bir çevre gözlemleme yapmış ve bizlere aktarmış. Aziz Nesin'i tanımak için otobiyografi serisine başlamıştım yaşadığı dönemki toplumsal yaşantıyı genel itibariyle aktarması beni cezbetti.
Merhaba; bir yazarı tanımayı, onun tecrübelerini okumayı ve gelişim sürecigi öğrenmeyi çok değerli buluyorum her zaman. Ve Aziz Nesin'in serisine de bu sebeple basladım. Serinin 1. Kitabj şahaneydi; onun çocukluk aniları ve taflı telaşları okurken bizi oldukca mutlu etmişti. Fakat 2. Kitaba gelince okurken oldukca zorlandım. Çünkü çok fazla 3. Kisilerden bahsetmişti ve duygudan ziyade eylemlere daha fazla yer vermişti. Üstelik kronolojik sıralamada yoktu aklina heldikce yazmış gibiydi.
Aranızda yine de bu 2. Kitabı sevenler ve severek okuyacaklar mutlaka vardır. Fakat brn Aziz Nesin'in duygularına daha fazla önem verip, daha fazla merak ettigim için, arkadaşlarınin yaptıklarını, yasadıklarıni okumak cok hoşuma gitmedi.
Hatta bir yerinde şöyle bir cümle vardı "şimdi bunları size niye anlattım bilmiyorum. Bir onemi varmıydı, yoktu. Ama anlatmak istedim anlattım" Bence bu alıntı kitabı güzel bir şekilde özetliyor.
Serinin 3. Kitabı için heyecanlıyım. Okuduktan sonra onunla ilgili fikirlerimi paylaşırim.
Herkese keyifli okumalar dilerim.
Youtube kanalım için;
youtube.com/channel/UCfOYAd...
Aziz Nesin’in bu kitapını okurken kendimi Türk tarihinin içinde buldum.Anlattıkları sanki 1800’lü yıllar gibi insanın inanası gelmiyor.Ayrıca okurken bu olayları yazarın samimiyetiyle okumak çok güzel mutlaka herkesin bu kitapı okumasını öneriyorum.
Puan vermedi
Bitirmeden yazmak zorundayim. Niye hic kiz kardeşinden bahsetmiyosun aziz bey. Masallah kiz kardesin dışinda herkesi detaylica yazmissin ama kiz kardesine yazdiklarin toplasan bir sayfa etmez. Neden? Anlatsana biraz canım.
***
Neredeyse bir yil sonunda bitirdim. Bir ulke hic mi degismez arkadas. Aynı tas aynı hamam. Kurtulus Savasi'ndan cikmıs, cumhuriyeti yeni kurmuş Turkiye ile 2021 yilini yasayan Turkiye hala ayni. Hic bir degisme yok. Böyle gelmis boyle gidiyor.
Yokuşun BaşıEdebiyat
Kitabı beğendim fakat birinci ciltteki kadar sürükleyici ve içinde barındırıcı değildi. Çoğunlukla askeri lisedeki hatırlarından bahsetmiş olup çocukluk anılarını okumak bana daha ilgi çekici geliyordu.
Kurtuluş Savaşından daha yeni çıkmış bir ülkede yoksul bir çocuk ve öğrenci olmanın nasıl bir şey olduğunu anlamak için, Aziz Nesin ile birlikte o yılların Türkiyesini, insanlarını ve herkesin kaleme almaya cesaret edemeyeceği olayları görmek için Aziz Nesin'in hatıratını okumalıyız.
Aziz Nesin'in mizahi diliyle anlattığı bu 2 kitap okumaktan mutluluk duyduğum kitaplar serisine eklenmiş bulunmaktadır. Toplum sorunlarını öyle güzel yerden yakalamış ki okurken gülsek mi ağlasak mı karar veremiyoruz..
Yazar Hakkında
Aziz NesinYazar · 190 kitap
20 Aralık 1915’te İstanbul’da doğdu. İki yıl Darüşşafaka Lisesinde öğrenim gördü. Kuleli Askeri Lisesini bitirdi. Kara Harp Okulu ve Askeri Fen Okulundan mezun oldu. Üsteğmen rütbesindeyken "görev ve yetkisini kötüye kullanmak" suçlamasıyla yargılanıp ordudan uzaklaştırıldı. Bir süre bakkallık yaptı. Ardından gazeteciliğe başladı. Yedigün, Karagöz ve Tan Gazetesinde çalıştı. Cumhuriyet adlı bir magazin dergisi yayınladı. Sabahattin Ali ile birlikte, Marko Paşa, Malum Paşa, Merhum Paşa, Alibaba mizah dergilerini çıkardı. 1951de bir kitapçı dükkanı, ardından bir fotoğraf stüdyosu açtı. 1954ten itibaren Akbaba mizah dergisinde takma isimlerle mizah öyküleri yazdı. Yazın yaşamı boyunda 100ün üzerinde takma isim kullandı. Kemal Tahirle birlikte Düşün Yayınevi’ni kurdu.Yeni Gazete, Akşam ve Taninde köşe yazıları yazdı. Yazarlığı, Öncü, Yeni Tanin ve "Ustura" isimli bir mizah eki de hazırladığı Günaydın gazetesinde sürdürdü. 1962de Zübük isimli mizah dergisini çıkardı. 1963te yayınevinin yanmasının ardından sadece yazmaya başladı. 1972de Çatalcada kimsesiz çocukların eğitimini gerçekleştirmeyi amaçlayan Nesin Vakfını kurdu. Kitaplarının tüm gelirini bu vakfa bağışladı. 1976-1980 arasında her dalda edebiyat ödülleri veren Nesin Vakfı Edebiyat Yıllığını çıkardı. 1979da seçildiği Türkiye Yazarlar Sendikası Başkanlığı görevini yıllarca sürdürdü. Sadece Türk edebiyatının değil dünya mizah edebiyatının da sayılı isimleri arasında yer alan Aziz Nesin, düşünceleri ve yazıları nedeniyle siyasi iktidarlardan sürekli baskı gördü, tutuklandı, yargılandı, sürgün edildi, cezaevlerinde kaldı. 6 Temmuz 1995 tarihinde yaşamını yitirdi. Öykülerinde Türk toplumunu ayrıntılarıyla yansıtır. Anlatımında halk edebiyatının ana öğelerinden yararlanır. Yer yer masal temasıyla ve mizah aracılığıyla günlük olayları, toplumsal aksaklıkları eleştirir. Türk edebiyatında çağdaş mizah yazarlığı tekniklerini geliştiren, genç mizah yazarlarının doğmasına yolaçan yazardır.
