Bazen, belirli bir ruh haline girince, kibrit yakar dururum. Bırakırım, sonuna kadar yanarlar, artık tutulmayacak gibi oluncaya dek, sonra tablaya atarım. Asabi bir alışkanlık işte.
Daha sonra, ne kadar deli olduğumu siz anlayın artık, onunla iyice sarmaş dolaş olduğumuz anda, ona aşık olduğumu filan söyledim. Yalandı tabii, ama ne var ki, söylerken kendimi öyle hissediyordum. Ben deliyim. Yemin ederim ben deliyim.