Sıradan insan için, hissetmek yaşamaktır, yaşamayı bilmektir. Ben ise, yaşamak düşünmektir, derim; hissetmek ise düşünmeyi beslemekten Başka işe yaramaz.
En gözü dönmüş cani, kendinden başkasını gözü görmeyen en Bencil insan bile, ne olursa olsun uyuduğu sürece doğanın büyüsü ile kutsal bir varlığa dönüşür.
Inançlarımızı, umutlarımızı gerçekle aramızdaki bu küçük yanlış anlamalar sayesinde kurarız- ve mutluluk oyunu oynayan yoksul çocuklar gibi, ekmek kırıntılarına pasta diyerek yaşarız.