Leonardo Da Vinci, İnsan bir şeye ancak anladıktan sonra nefret ya da Sevgi duyabilir, demiş. Bundan daha yanlış, aynı zamanda da daha manalı bir söz bilmiyorum.
Köyü küçücük olduğu için insan oradan evrenin, şehirde görülenden daha büyük bir parçasını görebilirmiş; işte bu yüzden köy kentten daha büyükmüş: " Çünkü, gördüğüm şeylerin boyundayım ben, kendi boyumda değil."
Bir ölü gördüğümde, ölümü, bir gidiş anına benzetirim. Ceset ise üzerimizden çıkardığımız giysileri hatırlatır. İçimizden biri çekip gitmiş, hem de o benzersiz, biricik giysisini yanına almadan.