İnsanlarımız iyi insanlar. İyi yürekli bir halk bizim halkımız. Tanrıya dua edin de, günün birinde iyi yüreklilerin tümü yoksul olmasın. Tanrıya dua edin ki günün birinde çocuklarımız yiyecek bulabilsin.
Açlığı yalnız kendi midesinde değil, çocuklarının karınlarında da hissedebilen bir insanı nasıl korkutabilirsin? Korkutamazsın. Her korkunun ötesindeki korkuları tanımıştır o adam artık.
Evsiz barksız, aç bir adam, yanında karısı, arka koltukta sıska çocuklarıyla o yollarda araba sürerken, nadasa bırakılmış tarlalara bakınca bu tarladan ne kar geleceğini değil, ne kadar yiyecek gelebileceğini düşünürdü. Tarlayı nadasa bırakmanın da bir günah olduğunu anlardı. Kullanılmamış toprak, sıska çocuklara karşı işlenen bir suçtu.