İnsanlar hatalarını ısrarla savunurken hakikati olan yılmaz bağlılıklarından dem vururlar. Yaşamlarının her gününde kendileriyle çelişkiye düşmelerine karşın, her birinin en tutkulusundan hakikat aşıkları olduğunu kim yadsıyabilir?
Kibirli olmak, gururdan çok güvensizliğin göstergesidir. Kibirli insanlar kendilerine ne denli çok saygı gösterildiğini, ne denli önemli insanlarla yakınlığı olduğunu anlatır durur; böylelikle hak ettiklerinden daha çok onurlandırıldılarını açıkça itiraf etmiş olurlar, sanki bunları anlatmasalar arkadaşları onlara inanmayacakmış gibi: oysa gerçekten gururlu bir insan en büyük onurlandırmaları dahi kendi yeteneklerine denk görmez, bunun sonucunda da öv
ünmeyi hor görür.
Yergi nüktedanlığın en kolay yolu olarak kabul edilir, ama bazı durumlarda bunun tersinin geçerli olduğunu düşünüyorum: çünkü nasıl ki üstün erdemleri olan birine hakkınca övmek zordur, üstün kötülükleri olan birini de hakkınca yermek zordur. İlımlı vasat karaktere sahip insanlar söz konusu olduğunda daysa her ikisini de yapmak oldukça kolaydır…