Süleyman Ak
@SlymnAk
Şu anda okuduğu kitaplar
Sözellik bir çocuğun yargılanma ya da kınanma korkusu yaşamadan, imgelemini geliştirebileceği bir prova sahnesi, güvenli bir limandır. Otorite ve özgünlüğün hükmü burada geçmez. Sınama ve ölçümlerin burada yeri yoktur. Öyküler paylaşılan bilgi olarak herkesi bir araya getirir, sözlü kültürde bilgi bireysel bir deneyim değil toplumsal bir olgudur. Bu yüzden kimse bir diğerinden daha aptal ya da daha akıllı sayılmaz...
Elektronik çağda yazılı kültürün çöküşü ve şiddetin yükselişi alt başlıklı bu kitabı akademik kariyer yapanların okuduğunu gördüm. Oysa tüm eğitimcilerin hatta tüm anne babaların okuması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Dili sade ve bakış açısı kazandıran bir kitap.
Bizler insanız. Ve yeni bir çağa giriyoruz. Bu çağ insanı tek tip insana dönüştürmek isteyecektir. Farklılıklar hedef alınabilir. Bu çağa dijital diktatörlük çağı diyecekler. Bundan önce kapanan hiçbir çağa benzemeyecek. Fahrenheit 451 veya 1984 kitaplarında tasfir edilenden daha tehlikeli bir çağ olabilir. Bu çağda güçlü kalabilmek için elimizdeki en güçlü silah vazgeçebilme hürriyetidir. Bunun için de okumak ve kendi aklımızla düşünmek gerekecek...
Herkese keyifli okumalar.
Kübada yüksek eğitim öncesi, normal bir "okul günü" sabah 7'de başlar ve akşam 7de sona erer. İlkokullarda sabah 90 dakika kadar sürmekte olan kahvaltı ve "oyun”un ardından dersler başlar ve öğlen yemeği arasına kadar sürer, Çocuklar öğlen yemeklerini okulda yerler ve genellikle saat 14:00'te başlayan "atölye” çalışmalarına kadar yine oyun ya da dinlenmeyle zaman geçirirler. Atölye çalışmalarından sonra farklı ilgi alanları üzerine grup çalışmaları, bahçe çalışmaları, oyun vb.uğraşlarla günü tamamlarlar
Che'nin 1965 yılında Küba'dan ayrılırken çocuklarına hitaben yazmış olduğu mektubunda onlardan, dünyanın herhangi bir köşesinde hiç tanımadıkları herhangi birine yapılan bir haksızlığın yarattığı acıyı kendi yüreklerinde duymalarını ister.