Kötü insanlarla karşılaşmanın boğuk ve tarifsiz hüznünü yaşıyorum.
Yoksa iyiliğin, güzelliğin baki oluşunu anlatan kitabın ve bir yaratıcının varlığından şüphedeler mi?
Hani kalbi ve vicdanı huzursuz eden her şey kötüydü.
O halde kötü bir kalple menzil alınabilir mi?