Hasta, terapistini saplantı haline getirir - her seans üzerine derin derin düşünür, seanslar arasında terapisti ile hayalinde uzun uzun konuşur. Sonunda semptomlar terapiye yenik düşer. Bir başka deyişle semptomlar, artık içsel nevrotik faktörlerce yönlendirilmemekte, terapi ilişkisinin gereklerine göre gidip gelmemektedir.