İsmail Teknegöz
@Smile1818
Şiir kitabım yayındaa
Güneşin sıcak kucakladığı şu an,
Kalabalığın içinde kaybolmuş bir heyecan.
Caddelerde yankılanan adımlar,
Kalplerde atışıdır, sevgiyle dolan melodiler.
Sıcak bir rüzgar sarar her yanı,
Gökyüzü masmavi, umut dolu bakışlar.
Gülüşler arasında gezinen neşe,
Kalplerde açan bir yaz çiçeği gibidir.
Kahvehane köşelerinde paylaşılan hikayeler,
Sıcak bir sohbet, kalpleri birbirine yaklaştırır.
Kalabalık, bir ahenk orkestrası gibi,
Her kalp bir nota, her gülüş bir melodi.
Gözlerde parlayan sıcak bir ışık,
Sevgiyle yanar, içimizi ısıtan bir şiir gibi.
Tarih damgasını vurmuş, kucaklamış taşları,
Yeni yapılar yükselirken, eski izleri sarar.
Çelikle örülmüş modern duvarlar arasında,
Tarih gizli bir şair, hala mazide dolaşır.
Beton ormanları içinde çağlar çatışır,
Eskiyle yeninin buluştuğu, bir zaman tüneli oluşur.
Camın ardında yankılanan geçmişin hikayesi,
Yeni binalarla dans eder, anıların gölgesinde.
Aşkın bahçesinde yeşeren çiçekler,
Gözlerinde parlıyor, sevgi dolu ışıklar.
Kalbimde açan bir gül gibi,
Aşkın büyüsü sarar etrafımızı.
Dudaklarında sergilenen bir tebessüm,
Bana anlatır sevgiyi en güzel hikayemiz.
Geceleri yıldızlar şahit,
Aşkın dokunuşunu hissederken.
Sözcükler yetmez anlatmaya,
Kalbimde çınlayan şarkı, aşkın melodi.
Birlikte geçen her an, bir ömre bedel,
Aşkın kutsal dokunuşuyla yazılmış bu şiir.
Şehir içinde bir sokaktan bir sokaya,
Bir köprü geçer, medeniyeti ve kaderi ayırır.
Betondan kemerlerle örülü geçiş,
Sokaklar arasında bir sınır, bir ayrım.
Bir tarafta yüksek binalar, ışıl ışıl caddeler,
Öte tarafta dar sokaklar, gölgesinde tarih saklı.
Köprü, geçmişle gelecek arasında bir bağ,
Medeniyetin izleriyle dolu, kaderin çizdiği bir çizgi.
Sesleri yankılanan geçitte hikayeler gizli,
Bir yanda şehrin hızı, diğer yanda zamanın derinliği.
Medeniyetin ve kaderin kucaklaştığı bu köprü,
Şehirdeki sokakları birbirine bağlayan bir sembol.
Kölemiydi bu insanlar, bir ordan bir oraya,
Göçtüler topraklarından, yitirdiler huzurlarını.
Özlem içinde kayboldular, yabancı diyarlarda,
Gözleri hasretle dolu, geçmişin izlerini aradılar.
Kölemiydi bu yürekler, bir özgürlük rüyasında,
Bağlıydılar geçmişin zincirlerine, umutla beklediler aydınlığı.
Topraklarından uzakta, yabancı topraklarda yankılandı,
Köle olmuş yüreklerin hikayesi, geçmişin sessizliğinde saklı kaldı.
Bir oradan bir oraya, yaşadılar zorlu günleri,
Gözyaşları toprak oldu, umutları yeşertti.
Kölemiydi bu insanlar, tarih yazdı yollarında,
Bir umut ışığı yakarak, geleceğe doğru yürüdüler yine de.