Yorgunluk kaplamış bedenimi
Gözlerim derin derin iç çekiyor
Kırgınlıklar toplanmış bir yerlerde
Sormak istesem muhatap yok ,bırakmak geliyor
Sadece bırakmak ,seni ,beni
Kısacası herkesi
Sen ve ben olmayınca geriye kim kalır ki düşler ülkemizde
Bir arbede çıksa ilk ben vuruluyorum ,ilk yaram değil ama yine de yara işte
Acımıyor ,çok kanıyor sadece göz pınarları gibi...
Bir gidişitir saran beni en güzel hülyalara
Sessiz gecenin içinden süzülür
Durmak bilmez yüreğimin kıpırtıları
Bir yol kenarı bir de ben
Gidiyoruz ,gideceğiz suskunluğun hakimiyet kurduğu umutlara...