Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Sonra o ilk heyecan yeninin yenisi artık buna inanıyorum. Dozunda kötülük insanın ihtiyacı olan bir şey insanı insanlaştıran. Bunca kötülüğün arasında saf kalırsan hastalanıyorsun dozunda kötülük bu dünyanın panzehiri gibi bir şey.”
Aşk için yapacağın en büyük fedakarlık ne olurdu?
Sabahattin Ali'nin değirmen romanındaki çingenelerin bir fedakarlığı var ,bir çingene grubu oradan oraya seyahat ediyor biraz müzik yapıyor biraz dans ediyor bu grubun içinde de Atmaca diye çok yakışıklı Yiğit bir delikanlı var gittiği her yerdeki köylü kızlar atmaca'ya yanık , neeyse bir gün bu köye geliyorlar Atmaca köylü bir kız aşik oluyor ama köylü kızın bir kolu yok gel zaman git zaman ikiside birbirine gönlünü kaptırıyor ,köylu kızı atmaca'ya diyor ki ; bak benim bir kolum yok bugün beğeniyorsun ama yarın beğenmezsin benden sana yâr olmaz Atmaca bu sözler karşısında yıkılıyor. Sonra bir akşam herkes müziği beklerken Atmaca ortada yok değirmene gidiyor Atmaca öyle hüzünlü çalıyor ki klarnetini aslında herkes birşeyler olacağını hissediyor herkes ona baktığı şurada o aşık olduğu köylü kızına bakıp kolunu değirmene veriyor davul bile dengi dengine ama Atmaca kolunu vermiş değirmene biz kalbimizi vermişiz çok mu ?