Hakan Öktem
@Smyrnaking
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Saklı
İçeriden yeni çıkanın düşünceleri
I
Ve işte dışardayım!
Ey dünya ey yaşam
kanadımsın kolumsun
uçur beni dağdan dağa
II
"Ve işte dışardayım!"
Bu bir tek sözün gizi
nasıl sarsıcı oluyor
telörgüden çıkıldığı an!
III
Göğün en yüksek yerinden
itilivermişim bir boşluğa
tutunacak dal ararım
nereye düşeceğimi bilmeden
IV
Bütün gece balkonda
sokağı ve sessizliği dinledim
elimde bir bardak demli çay
ve gökyüzünde yıldızlar
Evlatlar açısından babalık üç döneme ayrılır:
Ilki "Benim babam gibisi yok" dönemidir.
Babamızın her şeyi bildiğini, herkesi yenebildiğini, her engeli aşabildiğini düşünür, buna yürekten inanırız.
Ikinci dönem biraz daha büyüyüp başkalarının babalarıyla tanıştığımız ve kendimizinkiyle kıyasladığımız dönemdir:
"Falancanın babası oğluna şunu almış", "Filanca kızına şöyle davranmış" diye söyleniriz.
Üçüncü dönem "Eksiği, fazlası vardı, ama çok iyi adamdı" dönemidir. Bu cümleyi genellikle bir pişmanlık
ifadesi izler:
"Keşke hayatta olsaydı da boynuna sarılabilseydim, akıl danışabilseydim."
