Sümeyra

Sümeyra
Elbette bir gün bize de güler seneler
Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum.
Söyle, Anlaşılmaz adam, kimi seversin en çok, ananı mı, babanı mı bacını mı, yoksa kardeşini mi? “Ne anam, ne de babam var, ne bacım, ne de kardeşim.” “Dostlarını mı? ” “Anlamına bugüne kadar yabancı kaldığım bir söz kullandınız.” “Yurdunu mu? ” “Hangi enlemdedir bilmem.” “Güzelliği mi? ” “Tanrısal ve ölümsüz olsaydı, severdim kuşkusuz.” “Altını mı? ” “Siz Tanrı’ya nasıl kin beslerseniz, ben de ona öylesine kin beslerim.” “Peki, neyi seversin öyleyse sen, olağanüstü yabancı? ” “Bulutları severim... işte şu... şu geçip giden bulutları... eşsiz bulutları! ”
Bir tek aşk yoktur acıya garketmesin Bir tek aşk yoktur kalpte açmasın yara Bir tek aşk yoktur iz bırakmasın insanda Ve senden daha fazla değil vatan aşkı da Bir tek aşk yok yaşayan gözyaşı dökmeksizin Mutlu aşk yoktur ama Böyledir ikimizin aşkı da
Çift sayılar kök içinden çıkmayınca canım sıkılıyor.
Bazen özlediğinizi söyleyemezsiniz. Dilaver Cebeci okuyorum; Neşet Ertaş dinliyorum, dersiniz. Özlemek böyle bir şey…