Tutkulu sevmek diye bir şey vardır. Birbirine tutku ile bağlanmak. Onu her gördüğünde kalbinin yerini şiddetle anımsamak ve sanki ilk kez görüyormuş hissine kapılmak. Heyecanını hiç kaybetmemek, onu her geçen gün daha da sevmek. Dozunda ve de olurunda. Aşırıya kaçmadan güzel sevmek, saygı ile birlikte ilişkiyi şekillendirmek. Baktığın her yerde onu görmek, gözünü kapattığında ise onu hissetmek. Bir adım dahi uzakta değil senden, sanki bir parça bedeninden. Çünkü her sözün, her sevginin çıkış noktası yüreğinden. Saplantı ile çok karıştırılır tutku, oysa ki birbirine çok uzak iki kavramdır sadece. Tutku; ilişkiyi de sevgiliyide el üstünde tutar, saplantı ise sadece egoyu.
K. Mira Demircioğlu