Şimdi yoksun, satırlarım kısa,gamzelerim silik
Aptallığım üstümde, saçlarım dağınık...
Toparla diyorum kendime
Toparla şu bitkinliği, kır içindeki hüzünlerini
Aç gözlerini bakma, gör diyorum
Faydası yok...
Önümde bitmiş gözler, ezilmiş kalpler..
Eskisinden de yıkık dökük
Darmadağın olmuş bir karanlık
Kaçmak istemeyen bir sakinlik
Bırakmıyor beni
"Sabret burda dizginleyeceksin kendini " diyor
Ahmaklığım üstümde,yerin yedi kat aşağısındayım
Kaçmıyorum,birileri kovalamıyor beni
Dost olmuşum alaca karanlıklara
Papatyalar var yerde,sen seversin
Kokusu yok ama masumluğu var üstünde
Sen gibi,sana benzeyen
Karanlıklarım koparıyor onları
Onların yeri senin yanındı çünkü
Çünkü onlar en çok sana yakışırdı
Sonbaharın başı,yaz günümün sonu
Öyle bir şeylere denk geldin sen
Turuncu gibisin
Ne varsın,ne yoksun