Ölmüş bedenlerin kafa dinleme yerisin sen,
Sen okyanusları seven kalbi taştan adam
Neden bana gelmedin de sandalyenle çekildin ki oralara?
İçimdeki çocuğu tek bırakıp kaçmışsın.
Sen ölmüşsün aslında...
Ruhun ölmüş yârim...
Akşam ayın ışıkları şehre çökerken,
Sabah yerini güneşe bırakmaz mı?
Üşümez misin ,kışın kar soğuklarında?
Sen okyanusları seven kalbi taştan adam,
Sana kendimi zincirledim öldürme beni diye...
Günahlarıma yazdım seni şahit diye...
Şimdi sensin fırtına ortasında,
Ben ise bir kumsalda ,
Senin fırtınanı izliyorum.
Verem olmuşum da farkına varmamışım ben,
Sana verem olmuşum da sana bir yâr olamamışım ben...
Sen okyanusları seven kalbi taştan adam,
Söyle şimdi ben miyim sevmeyip kalp kıran?