Hiçbir erkek karısını benim Anne'i sevdiğim kadar sevemez. Eğer sevse tüm sokaklar boş kalır, hiçbir tarla ekilemez. ............... Ya da belki dünya barışla tanışır. Belki savaşlar sona erer, sevgiyi ve sevilmeyi hayatımızın merkezine aldığımız için kavgalar biter.
Bir insanın elinden almak istediğiniz şey her zaman daha fazla istenir. İnsan, sahip olamayacağı söylenen şeye sahip olmaya can atar. Elimizdeki tek başkaldırı kimliğimiz.
Eoin, "Onlarla nasıl savaşırız?" diye sordu, hikayenin ciddiliği ve yaşananların üzüntüsü nedeniyle yüzü kıpkırmızı olmuştu.
Thomas,"Okumayı öğrenerek. Düşünerek. Bilgi sahibi olarak. Daha iyi ve daha güçlü hale gelerek ve birlik olup,'Yeter. Bize böyle davranamazsınız', diyerek " dedi yumuşak bir tonla.
Her kitabı gibi bu da çok güzel ve doyurucu bir kitaptı. Favori yazarım tam da ihtiyaç duyduğum bir zamanda , hikayesiyle hem mutlu olmamı sağladı hem de içimi heyecan dolu bir umutla doldurdu. özellikle yol ayrımında olan ve geleceği için endişeli olan okurlara gönül rahatlığıyla tavsiye edebilirim. Debbie Macomber ile hâlâ tanışmayan varsa çok şey kaybediyor derim.