SB
@Snrbz
I'm the sheep that got lost, Madre.
Adana
12 Aralık
351 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Öldüğümde çok sevdiğim şu kitabın sayfalarını artık çeviremez olacağım, bu yüzden de ölmeden önce hepsini okumuş olmaya dair nafile bir umut besliyorum. Bir an ışık vurduğunda yüzeyin altındaki hazinelerin ve batıkların hayal meyal göründüğü şu dipsiz suyun derinliklerine bakamayacağım. Zira ben henüz tek sayfasını okumuşken kitabın aniden kapanacağı çoktan yazılmıştır. Yüzeyinde ışıklar oynaşırken, suyun sonsuza dek donmasına hükmedilmiştir; bense kıyıda öylece kalakalmaya mahkûmum. Arkadaşım, komşum, sevgilim, ruhumun kıymetlisi öldü; onun o -benim de ömür boyu yüreğimde saklayacak olduğum kendi sırrım gibi- kimselerle paylaşılamayan sırları, acımasızca perçinlenmiş ve sonsuza dek mühürlenmiştir artık.
Reklam
Her insanın bir başkası için sonsuz bir muamma oluşu, üzerinde düşünülmesi gereken muazzam bir hakikattir. Gecenin bir yarısı büyük bir şehre girdiğimde, karanlıkta kümelenmiş evlerin her birinin kendine ait sırlar barındırdığını, bu evlerin her bir odasının bir sırrı olduğunu düşünürüm; orada çarpan yüzlerce, binlerce yüreğin her biri, en yakınındaki için bile bir muammadır!
Puan vermedi·90 syf.·
4 günde okudu
·Okunma: 31 Ocak 2026 15:56
·2026 2. kitabı
Hayatı güzel bir kahramanlık destanına dönüşmeye mahkûmdu, yoksa zaten hiç doğmazdı. Sıradanlık yazgısının, ne hissedeceğini bilmeyen bazı insanların cezası, laneti olduğuna inanıyordu. Kanı, yaşamın nazik akışıyla uyum içindeydi. Sıradanlığın, sinirleri yıpranmış diğer insanların kaderi olduğunu düşünüyordu.
Samimi ve nazik ruhlar oldukları ortadaydı. Kaba insanlarla dolu ezici bir dünyadan uzaklaşarak bir araya gelmişlerdi.
Reklam