İnsanın mütevazı olabilmesi için önce bir vasfının olması gerekir. Mesela başarılı bir terzi, iyi bir doktor, etkili bir yazar vs. iseniz ondan sonra mütevazı olursunuz. Hiçbir şey olmayanın mütevazı olmasını gerektirecek bir durum da yoktur. Önce bir vasfın olacak, sonra o vasıftan bağımsız olarak "sen" olacaksın. Tevazu budur. Zaten bir şeyi yok ki neyle övünecek? Burada ideal olanın itidali korumak olduğunu hatırlayalım. Sonuç olarak dengeli bir tevazu, kişinin kendi vasıflarının bilincinde olması ama bunları kimseye üstünlük taslamak için kullanmaması demektir