Süleyman Taş

Sessiz Gemi
Artık demir almak günü gelmişse zamandan, Meçhûle giden bir gemi kalkar bu limandan. Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol; Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol. Rıhtımda kalanlar bu seyâhatten elemli, Günlerce siyâh ufka bakar gözleri nemli. Bîçâre gönüller! Ne giden son gemidir bu! Hicranlı hayâtın ne de son mâtemidir bu! Dünyâda sevilmiş ve seven nâfile bekler; Bilmez ki giden sevgililer dönmiyecekler. Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden, Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden.
Sayfa 51·Kitabı okudu
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Yol Düşüncesi
Bu def’a farkına vardım ki ihtiyarlamışım. Hayâtı bir camın ardında gösteren tılsım Bozulmuş anlıyorum, çıktığım seyâhatte. Cihan ve ben değiliz eski hâlette. …
Sayfa 47·Kitabı okudu
“Ne yazık!” dedi iç çeken Andrea. “Bu dünyada tamamen mutlu olunmuyor!”

Süleyman Taş

, bir kitap okudu
10/10
·320 syf.·
308 günde okudu
·
2025 12. kitabı
Acar Baltaş
8.4/10 · 736 okunma
Değerler örtüşüyorsa geriye sağlam duygular kalır. Değerlerin örtüştüğü yerde aşk takıntısı sevgiye dönüşür. Sevginin ilk aşamasında zihinsel çekim vardır.
Sayfa 286·Kitabı okudu