Peki, kesince insanlar ne yaparlar bizi?
(...)
Bizim ölümüzle ısıtırlar ellerini, ekmeklerini, aşlarını bizim ölümüzle pişirirler.
Sayfa 23
Keşke insanlar dünyayı sevmeyi öğrense; yaşadıkları topraklarda birer misafir olduklarını anlayıncaya ve çocuklarına daha yeşil bir gelecek hazırlamanın bilincine erişinceye kadar, ne yazık ki bu katliam böylece sürüp gidecek!
Sayfa 23
Korkudan ne yapacağımızı bilemiyorduk.
Sayfa 13
Anlatmasına gerek kalmıyordu zaten, çünkü kesilen ağaçların göğe doğru yükselen çığlıklarını bulunduğumuz yerden biz de işitiyorduk. Hatta, kimi zaman dayanamayıp sessizce ağladığımız oluyordu.
Sayfa 13