Mustafa İlhan
@Son_Senfoni
1 okur puanı
Eylül 2023 tarihinde katıldı
Sen gülersen
Solgun düşlerimde güllerin canlanır
Zaman mektup yazmadan yaşanır
Sözler yarım kalmadan söylenir
Geçmişten kalanlar kadar
Benden gidenler kadar
Yeryüzüne dayanabilmek nedir bilir misin
Yalnız sende yaşamak
Yalnız seni yaşatabilmekti
Düşlerime kaçan hayal hanemde
Sen gülersen
Hiç adres bilmediğim şehrin ayaklanır
Öteden öteye mevsimler sen yaşanır
Baştan başa hayat yeniden yazılır
Reklam
Güllerini solduramam
Hatıra kalacak gül rengi tenin
Baharsın işte, şiirlerin yangınlı
Yeşil yeşil ağaçlar gibi bakarım gözlerine
Tepeden tırnağa bin yıllık avuçlarıma dökülen
Bir gözyaşı, bir yağmursun
Eksilmiş insan yoktur, unutulmaya bırakılmış insan vardır.
Ya tozlu raflara kaldırılmış kitabı okunmaz
Yâda mezar taşı yazılmış, duası edilmez
Kaybettiğin yerde hayallerini bırakma
Kapanan kapıların ardında sevgiler arama
Unutma ki
Sen ne kadar gitsen uzaklaşıyorsun
Ben ne kadar gitsem sende kalıyorum
Seni bir kış mevsimine
Bir Eylül meselesine benzetmek
Nedir bilir misin
Hani bir şehirde özlemek
Hani sokak sokak adres ararsın ya
Çiçek açmış her kapının ardında
Sen varsın sanarım
Tozlu lastik ayakkabılarımda saklıdır
Koşar adım çocuksu özgürlüğüm
Gecesi soğuk ülkede kalan yaramdır
Kahkahası gün ışığına vurur sevgim
Böyle bir çağın ortasında olmak
Kalkıp gidemediğim
Kimselerin bilmediği çocuk gülüşünde kaldım
Hiç kalbinden öpülmemiş yalnızlığın
Elbet birgün susturduğun sesi arayacaksın
Bulutlar gözü yaşlı
Yanmaya razı, suya hasret bir gönüle
Ne geçmiş, ne gelecek sorulur
Bir söğüt ağacı, bir sen
Alın yazını baştan sevmek değil midir
Sevmek ki isyan eder sözlerin
Ölüm değilse dünya
Kaç nefes daha yaşamayı istersin
Reklam