Mustafa İlhan
@Son_Senfoni
1 okur puanı
Eylül 2023 tarihinde katıldı
Böyle bir çağın ortasında olmak
Kalkıp gidemediğim
Kimselerin bilmediği çocuk gülüşünde kaldım
Hiç kalbinden öpülmemiş yalnızlığın
Elbet birgün susturduğun sesi arayacaksın
Bulutlar gözü yaşlı
Yanmaya razı, suya hasret bir gönüle
Ne geçmiş, ne gelecek sorulur
Bir söğüt ağacı, bir sen
Alın yazını baştan sevmek değil midir
Sevmek ki isyan eder sözlerin
Ölüm değilse dünya
Kaç nefes daha yaşamayı istersin
Bu koskoca şehirde
Hep yanmaya mı geldim
Hiç gidemediğim sende
Denizin mavisini yaşamadım
Yaprak dökümü mevsiminde
Seni almaya geldim
Sözleri çürüten gönlünde
Seni anlamaya geldim
Sen benim suyum, sen benim huyum
Kitabın içinde okuduğum sözlerim
Sokak nöbetçisi düşlerim
Sabahları sana benzetirim
Sevdamı baharlara, seni bana ayırdım
🍂🍂🍂
En büyük günahım seni sevmekti
Eğer ki sevildiğini hissediyorsan, seni sevdiğim içindi
Eğer ki birgün sevilmediğini anlarsan, ben olmadığım içindi
En büyük günahım, hiç çiçek almamış kadını sevmekti
Senden başka yâr bilmem
Yılda bir kez olsun şehrini ziyaret ederim
Gece gündüz göz yaşı dökmeye razıyım
Yalnız gülüşünü değil
Yalnız çocuksu bakışını değil
Aşk benzime değmeden bir seni yaşarım
🍂🍂🍂
Lambasız evlerde, kimsesiz sokaklarda
Hayat akıp giderken avuçlarımda
Oysa gönlünü gönlüme getiren
Kalpleri ısındıran Allah'tır
Saçlarını okşarken karanlıkta
Gözlerine her baktığımda
Neler oluyor diye sorarım
Her gece yokluğunu yaşarım
Bir değirmen taşı gibidir sabahlar
Gözünü yummaz güneş geleceksin diye
Pencere önü saksılar kokusunu bırakır
Sulayacaksın diye
Okuduğun kitaplara benzemez sabahlar
Ruhunda dolaşır olsada ölüm
Gönül yarasını tutuşan ümitlerle avutur sabahlar