Sistem, alışkanlıklar veya çevresel şartlar bizi siyah-beyaza zorlarken, o sarıyı korumanın bedeli nedir?
Bazen o 'sarı' olarak kalmak yalnızlaştırıyor, bazen ise tüm tarlanın tek umudu yapıyor. Sizce 'farklı ve parlak' kalmak bir lütuf mu, yoksa bir yük mü? Düşüncelerinizi duymayı çok isterim. 👇