İlk olarak Sabahattin Ali’nin 1945 yılında yazdığı ve son yayımladığı kitap olduğunu belirtmek istiyorum. Eser içerik olarak13 hikaye ve 4 hiciv dolu masaldan oluşuyor. Son masalın ismiyse kitaba adını veren Sırça Köşk’tür.
Anlatım dili diğer eserlerinden biraz daha yalın olmasına karşın, benzetmeleri bu durumdan etkilenmemiş yine her zamanki gibi insanı hayal etmeye ve düşünmeye yönlendiriyor.
Her öyküden ve masaldan çıkarabileceğiniz farklı dersler var ki masallarda bu dersler bariz bir şekilde belirtilmiş. Sabahattin Ali okuyanlar zaten bilir anlatımının ne kadar güzel olduğunu tarif etmeye gerek olmadığını düşünüyorum.
Okumanızı tavsiye ediyorum.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ah, ben hayvanları çok severim. Bütün canlı mahlukları, hayatı, güzelliği, saadeti severim. Bahtiyar bir köpek bile benim içimi sevinçle dolduruyor. Ben karanlık şeylerden bahsetmek için dünyaya gelmemişim. İçim tatlı, sıcak, neşeli şeyler anlatmak isteğiyle yanıyor.
Bilirsiniz, böyle yerlerde beklemek, her an bir şey olması ihtimali içinde, saatlerce, günlerce hiçbir şey olmadan beklemek azapların en korkunçları arasındadır.
Çünkü sanat, yeryüzünde ve insanların içinde olup bitenleri,çöplükle sarayı aynı hakikatten uzak ve güzelleştirici örtüye bürüyen ay ışığı gibi, tatlı bir yalan bulutunun arkasından göstermeye mecburdu!
İnsanın içini bir dert kemirmeyince yüzü böyle solar, gözleri böyle dalar mı?