Yalnızlık... Kelimenin bittiği yerde başladı....
Yalnız Kelimeler acıyı dindirdi ve kelimeler insanın aklına geldikçe, Yalnızlık büyüdü, dayanılmaz oldu
Mükemmel bir daire çizilemeyeceği gibi, Aklın ve tecrübenin de insanı idaresi kolay değil. Tanrı çizmiyor her zaman kaderimizi; Madde ve ruh arasına çizilen sınırdaki kesinlik yok. Büyük ihanetler pençesinde tutuyor insanı, Büyük karışıklıklardan kaçtığı yerlerde bile.