Songül D.
@SongulD_
Şu anda okuduğu kitap
“Kimse kendinden bir yere gitmiyor
Yaşıyoruz sessizce yaramızı severek.”
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
“Ey gönül haresi keder, insan kendinden ne kadar uzağa gider…”
“Nereye büyüyeceğini bilmeyen çocuklar”
“Sana şükürler olsun ey göklerin ve yerin sahibi. Derin uçurumlar üzerinden sevdin beni.”
Yüksek lisansın başında bir hocamın önerisi ile listeme eklenen bir kitaptı. Okumamın çok hassas bir zamana gelmesi iyi mi yoksa kötü mü oldu, bilemiyorum.
Otizmli bir çocuk Leo, sorunlu bir anne, sorunlarla parçalanan bir aile, araştırmacı olarak öğretmenliğe başvuran Cindy, okulu işletme mantığı ile idare eden bir müdür...
Özel bir bireyle ilgilenmenin zorluğu, ilerlemenin yavaşlığı ve zorluğuna karşın gerilemenin hızı ve kolaylığı; köstekleyici tüm etmenlere rağmen sınırları zorlayan Cindy ile hem eğitimsel hem sosyal açıdan birçok mesaj ve duyguyu bulmak mümkün. Bu süreç hem etkileyici hem de benim için çok duyguluydu. Çünkü çocuğu da öğretmeni de anneyi de o kadar iyi anlıyorum ki; hepsiyle ayrı ayrı sempati kurmama engel olamadım. Çocuklara dokunmanın ve onlarla olmanın; mesleğimi yapmanın özlemini çok derin hissettim. Olumlamalarla dolu kurgular okumanın yanı sıra başarısızlıkları okumak da gerekiyor. Tüm çarpıcılığı ile birlikte bunu kitapta görmek mümkün. Çocukla çalışan tüm mesleklere önerimdir.
Bazen ne yaparsanız yapın olmaz. Olmayacağına dair önünüzde gözle görülür onlarca ipucu vardır ama oldurmak için elinizden geleni yaparsınız. Ama her şey sizin elinizde değildir. Ben elimden geleni yaptım, düşüncesiyle rahatlıkla geriye çekilirsiniz ama her şey farklı olabilirdi, düşüncesinin huzursuzluğu bırakmaz. Ama üzülmeyin; konunun sizinle bir ilgisi yoktur; bazen ne yaparsanız yapın olmaz.
Olayların sonucuna değil sürecin içinde tüm benliğimizle olmaya bakalım.
Bilgiyle kalın!
