Songül D.
@SongulD_
İstanbul
13 Aralık
77 kütüphaneci puanı
311 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Bitirilmemiş işler, ifade edilmemiş duyguların, ifade edilmesi ve yaşanmasına kadar sürer. Perls e göre, direnç en önemli bitirilmemiş iştir. Dirençlerini ifade edene dek, insanlar bloke olurlar. Ifade edilmemiç direnç genellikle suçluluğa dönüşür (Akt:Corey, 1991)•
Latner (1986: 82-83), bitirilmemiş işleri açiklarken; olusturdugumuz Gestalt ihtiyaçlarımızı karşılayamaz ve sonuçlar bitmemiştir. Böylece bitirilmemiş işleri meydana getiririz... Bitirilmemiş işler organizmanın hazımsızlığıdır demektedir.
Şimdinin farkındalığını yaratmak için, terapist, konusmayı şimdiki zamanda sürdürmek için cesaret verir. Bunun için de şimdi neler oluyor? Orada otururken neler yaşıyorsun? Şu anda neler fark ediyorsun?, Korkunu nasıl yaşıyorsun? vb. gibi sorular sorulur (Corey, 1991).
Psikolojik danışma sürecinde, danışanlar, duygularını yaşamak yerine, onlardan söz etme eğlimindedirler. Seansın amacı duygular hakkında konuşmak değil (aboutism), danışana onları yaşatmaktir.
“Takmayacaksın,takarsan daha çok üstüne gelirler. Yürüyüp geçeceksin, hep yürüyüp geçeceksin. Ben öyle yaptım. Hep yürüdüm. Herkesin her şeyi anlamasını bekleyemezsin. Sen yürüyüp gideceksin. Anlayan anlayacak, anlamayan anlamayacak; dünyanın hepsine yetişemezsin ki! Bilirsin ben iyi yürürüm."
Zaten yorgunluk benim genel halim. Bana, "Nasılsın?" diye soranlara, en sık verdiğim yanıtın "Yorgunum," demek olduğunu keşfettiğim günden beri, daha bilinçli olarak "Yorgunum". Şu memlekette yaşayıp da yorgun olmamak mümkün mü? Beden yorgunluğu dediğinden ne olacak, iki-üç dinlenmeyle geçer, ama ben aslında vatan yorgunuyum! Ruh yorgunuyum, gönül yorgunuyum, hayat yorgunuyum; öğrenmek, bilmek, anlamak, anlamamış gibi yapmak, düşünmek, hissetmek, tanımak, tanık olmak, katlanmak, anlayış göstermek, görmezden gelmek, üzerinde durmamak, idare etmek, üzülmemiş görünmek, alışmak, alışamamak, sabretmek, katlanmak, beklemek yorgunuyum. Tam da artık bu memlekette hiçbir şey şaşırtamaz beni sanırken, her seferinde yeniden şaşırmak yorgunuyum
Zira çift olma hali, toplumun bizi inandırmak istediğinin aksine, en büyük özgürlük alanı. İş ya da sosyal ilişkilerin aksine, normlardan kaçıp kurtulan yegâne alan. Durmaksızın kavga eden ve bir ömür birlikte kalan çiftler göreceksin, ayrıca sükünet içinde ışıldayan başka çiftler, çocuk isteyenler, çocuk istemeyenler, sadakatin her şeyden önce geldiği çiftler ve onu aksesuar olarak kullananlar. Pek çoğu başkaları için anormallik olan bir şeyin sıradan olduğunu düşünecektir. Ve tam tersi de doğrudur. Hiçbir kural yok, ne kadar çift varsa o kadar da norm var. Böylesi bir özgürlüğü resmî bir çerçeveye sokmaya çalışmak nasıl da anlamsız bir düşünce."
