Emel
@Sonsuzdabinokta
8 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Cehennem hiçbir sığınak vaat etmeyen bir kayıtsızlık yeridir.Çabucak alışılır.
Kendinden kurtulmaksa başka bir hikaye...
Bir devrimi devrim yapan herşeyi kaybetmeye razı olmaktır.Ama böyle anlar ender görülür,zira her şeyi muhafaza etmeye can atarız.Mevcut hal,kendimizin kendimiz tarafından böyle ağır ağır yutulmasından beslenir.
Gözlerimiz önünde bir dünya yok oluyor,bu devrime tanıklık etmekte sıkıntı yaşıyoruz, nostalji, pişmanlık ve beklenti arasında gidip geliyoruz, gözlerimiz ufuk çizgisine perçinlenmis ama onun bizimle birlikte yer değiştirdiğini, görüşümüze gerçeğe yakın olduğu kadar yakın olduğunu görmüyoruz.
Her şeye sahip olmaya,her şeyi bilmeye yönelen neredeyse çocukça bir arzu etrafında dönen bir dünya hayal ediyoruz.
İnsana musallat olan esasında kendisi değil midir?