Annesini kaybettikten sonra hayata tutunamaması bir “sapma” değil, bir çöküş aslında.
Uyuşturucu, hırsızlık, karanlık ortamlar…
Hepsi unutma çabası. Kimseye anlatılamayan bir acıyı susturma denemesi. Allah’la karşılaşması da bir mucize gibi değil; en dipteyken uzatılan bir el gibi. Tövbesi sessiz ama gerçek. Çaldıklarını geri vermesi, yaptığı kötülükleri telafi etmeye çalışması Hocasının onu bırakmaması, belki de kitabın en güçlü yeri. Hayatı düzene girdiği anda ölmesi insana haksızlık gibi geliyor ama belki de onun hikâyesi tam orada tamamlanıyor. Kısa yaşadı. Ama temiz bir yerde durarak öldü. Belki de arayış dediğimiz şey, tam orada tamamlandı. Sevgili Mehmet aklımın en güzel yerine kazıdım seni Vesselam….