Bir sırtı sıvazlanan da ben olsaydım keşke diyor insan bazen. Yolunun üstündeki taşları çekilen, bir saçları okşanan da ben olsaydım. Birisi de benim yerime bir kez de beni düşünseydi; bir kere de ben evimdeymiş gibi hissetseydim, birisine sarıldığımda. Hayat bazen, çok keşke…
Franz Kafka