“... ister göklere çıkalım, ister derinliklere inelim, asla kendimizin ötesine geçmeyiz ve algıladığımız şey yalnızca kendi düşüncelerimizdir”.
Jacques Derrida
Arama mevsimlerin esrarını âhında
Bitsin artık aldanış, bu hüsran ve bu nazar
Öldür kelimelerin feryadını ruhunda
Suskunluğun sarayı ya kalbindir, ya mezar…
Ah, şimdi sessizliğin katındasın; mağaran
Ellerinde biriken yangılarla dolu
Zindanına yürürken var mı Leyla’ya varan
Bir kuyudan nereye çıkar sevdanın yolu …