K.İ

K.İ
@Sparr
sıradan bir okur
Dün akşam aldım seni yanıma; gücenikliğini aldım,vazgeçişini; ilk karşılaştığımız günkü sesini; benim dönüp dönüp gidişlerimi, senin gittikçe bir kuyuya benzeyen suskunluğunu…
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Vakti belirsiz sevinçler taşıdım eşiklerine, alışkanlıklardan kurtarmak için seni.
Kalbinle donattın önce gövdemi, sonra aşkın nasıl bir yoksulluğa dönüştüğünü gösterdin.
“Aşk ile korku, cam ile taşa benzer.” Sâdi
Şaşırma yetisini yitirenin yaşama sevinci olur mu?