Bu devir, sıradan insanın en parlak zamanı; duygusuzluğun, bilgisizliğin, tembelliğin, yeteneksizliğin, hazıra konmak isteyen bir kuşağın devridir.
Fyodor Dostoyevski
"Toprağın üstünde yürüyoruz..." sağlam, değişmez, tükenmez toprağın. Ne kadar kolay unutuyoruz varlığını! Zaman zaman belaların yüzlerimizi yere sürtüp toprağı hatırlatması gerekiyor bize.