Bu devir, sıradan insanın en parlak zamanı; duygusuzluğun, bilgisizliğin, tembelliğin, yeteneksizliğin, hazıra konmak isteyen bir kuşağın devridir.
Fyodor Dostoyevski
Oliver yazman beye doğru dönüp yerlere kadar eğildi ve sonra hemen geniş bir yatakhaneye götürüldü. Buradaki katı bir șilte üzerinde ağlaya ağlaya uyuyakaldı. Tanrı'nın bu mutlu ülkesinin sevecen yasalarına ne soylu bir örnek! Beş parasızların uyku uyumalarına izin veriyorlar!