Genç bir kız, yolda yara bere içinde bir polis memuru tarafından bulunur. Hiçbir şey hatırlamamaktadır. Polis olayı çözmeye çalışırken telaşlı bir adam polis istasyonuna gelir ve kızın babası olduğunu, kızın isminin de Mary olduğunu söyler, ona ait belgeler gösterir ve kızı alarak gider.
Diğer bir tarafta ise Drew, hala kaybolan kız arkadaşı Lola’yı düşünmektedir ve kendini suçlu hissetmektedir. Tüm kasaba ve şerifte Drew’un suçlu olduğunu düşünmektedir. Drew Lolayı bulmak için uğraşmaktadır.
.
.
Kitabın bir kısmı Mary, bir kısmı ise Drew’un ağzından anlatılmaktadır. Paralel hikâye anlatımı söz konusudur. İki karakterin hikayesi paralel ilerler. Bu durum merak unsurunu artıran bir özellik olmuş.
Kitap; genç yetişkin, psikolojik gerilim türünde diyebiliriz. Karakterler 16-17 yaşında olduğu için ve yetişkinleri beceriksiz göstererek küçük rastlantılarla olayı kendi başlarına çözmeye çabaladıkları için suç- gizem okuyucularını tatmin etmeyecektir. Bu tarzda çok fazla sevilen de kitap var ama karakterler her ne kadar ergen olursa olsun bence hikâyede yetişkin karakter desteği gerekiyor. Genelde bu bir anne baba, polis, avukat vs gibi oluyor. Burada bazı şeylerin tam oturmaması bundan da kaynaklı olabilir.
Genel olarak okuyucuyu merakta bırakacak, kitabı okutacak birçok nokta mevcut.
Kitabın sonuna doğru bir ters köşe denemesi yapılmış. Bu genç okurları ya da bu tarzda çok okumayanları etkileyebilir ama bu tarz okumalara gönül vermiş okuyucuları tatmin etmeyecektir.
Kitap, aşırı akıcı bir dille yazılmış, öyle süslü cümleler, küçük küçük aforizmalar vs olmadığı için de çok kısa sürede okunabilir. Bazı şeylere çok takılmadan okursanız şans verebilirsiniz.
Not: Kitabın kapakta ve iç kapakta yazan ismi “Ben O Değilim” fakat sayfalarda yazan ismi “Bu Benim Adım Değil” şeklinde
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kitap yine Anita’nın polis tarafından vampir cnayetini araştırması için desteğe çağırılmasıyla başlıyor. Şehre çok güçlü bir baş vampir olan Alejandro geliyor ve Jean Claude ile aralarında güç savaşı başlıyor ve tabi ki bu güç savaşı Anita üzerinden oluyor. Anita bu sefer vampirler arası politik bir savaşın ortasında kendini bulmuş oluyor.
Serinin 3. Kitabında her şeyin iyice oturmaya başladığını görüyoruz ve okumaya başlayınca hemen olay örgüsünün içe giriyoruz. Yine bolca aksiyonun olduğu, olayların hiç eksilmediği, Anita’nın uyumaya bile fırsat bulamadığı bir kitap olmuş. Yine güçlü bir kadın, duygusal açıdan çevresine kapalı, zayıf yönlerini asla göstermeyen, takıntılı ama tutarlı bir şekilde gelişen bir karakter. Bu kitapta ayrıca duygusal ve romantik bir ikilemde kalıyor. Anita için, Jean Claude ne kadar normal olmayansa, Richard da bir o kadar normali temsil ediyor.
Hikâyeyi Anita’nın gözünden okuyoruz. Bu da Anita’nın alaycı tavrını okuyucuya daha iyi geçiriyor. Yine bol diyaloglar hızlı bir tempo var. Diğer kitaplara göre psikolojik derinlik, romantizm, aksiyon ve gerilim olarak daha yüksek sadece polisiye yönü birazcık zayıf kalmış.
O Arminuta, yani geri verilen…
13 yaşında genç bir kız, güvenle büyüdüğü sevgi dolu yuvasından koparılır ve hiç görmediği, tanımadığı öz ailesinin yanına geri bırakılır ve neden geri verildiği ise ondan sır gibi saklanır. Tek çocuk olarak rahat bir yaşamda büyüyen kızın bir anda beş tane kardeşi olur ve hepsi ile aynı odada küçücük bir evde ve fakir bir hayatta tıkılıp kalır.
Kitap özellikle anne üzerinden kimsesizliği, aidiyet hissini, toplumsal sınıf ayrımını anlatıyor. Arminuta iki anneye sahip ama aslında annesiz, nereye ve kime ait olduğunu bilmeyen kafasında bir sürü soruyla bırakılmış bir genç kız. Bir yanda onu el bebek büyüten sevgi dolu, eğitimli ve görgülü ama onu terk eden annesi, diğer yanda ise mesafeli, sert hatta onun deyimiyle utanç duyulası biyolojik annesi. Tüm bunların içinde ise küçük Adriana sayesinde koşulsuz sevgiyi keşfetmesi.
Yazar kitapta sade bir dil kullanmış, konu itibari ile duygusal bir hikâye olsa da yazar bunu gözümüze sokmadan abartısız bir şekilde anlatmış. Karmaşık ve yoğun bir olay örgüsü yok bazı cevapsız sorular üzerine kurulu bir metin olmuş. Kısa bir kitap rahatça bir oturuşta okunabilir.
Sonu açık biten kitapları pek sevmesem de bunda beni rahatsız etmedi. Aksine böyle oluşu hoşuma gitti diyebilirim. Kitapta beni tek rahatsız eden şey en büyük erkek kardeş Vincenzo ile olan bölümlerdi. Biraz güzelleme var gibi geldi. Bazı şeylerin yanlış olduğu daha net aktarılabilirdi. Belki de ben fazla hassas düşünüyorumdur. Bilemedim.
Yine de bazı parçalarım tükenmiş durumda. Frenleri ve motoru sorunlu olan ikinci el araba gibi. Sen onu zorlayıncaya kadar iyi görünür ve düzgün çalışır ama sonra… Eh, her tarafı dökülmeye başlar.
