Işığın izinde

Gözyaşlarımı sildim, hıçkırıklarımı bastırdım ; acımı gösterirsem beni avutmak için içimde doğaüstü bir ses uyandırabileceğimden ya da karanlıklar içinde haleli bir yüzün belirip acıma ifadesiyle üzerime eğilceğinden korkuyordum.
Sayfa 29·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Kulaklarım, gözlerim ve kafam korkuyla zonkluyordu, sadece çocukların hissedebileceği türden bir korkuyla.
Sayfa 33·Kitabı okudu
Alıntı
Puan vermedi·1025 syf.··
2026 24. kitabı
·
29 günde okudu
·
Okunma: 18 Mayıs 2026 23:02
Dostoyevski, Karamazov kardeşleri bitirdim. Şimdi içimde tuhaf bir eksiklik var; sanki Alyoşa bir yerde hâlâ yürümeye devam ediyor, Ivan susmuş gibi görünse de zihninde tartışmayı bırakmamış, Dmitri ise kaderiyle henüz tam hesaplaşmamış. Sen bu romanı bitirmedin, yalnızca yarıda sustun. Senden tek bir şey isterdim: Onları bir kez daha konuşturman. Çünkü bazı kitaplar kapanınca bitmez, insanın içinde yaşamaya devam eder. Tıpkı bu karakterlerin senin içinde yaşadığı gibi.
1000Kitap
Karamazov KardeşlerFyodor Dostoyevski · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202545,2bin okunma

Işığın izinde

, bir kitap okudu
Puan vermedi·1025 syf.··
29 günde okudu
·
Okunma: 18 Mayıs 2026 23:02
·
2026 24. kitabı
Fyodor Dostoyevski
9.1/10 · 45,2bin okunma
Şeytanın itirafı
İnsanlar inkar edilemez zekâlarına rağmen bu komediyi ciddiye alıyorlar. Kötülük bunda zaten. Tabi acı çekiyorlar… Ama… Hiç olmasa yaşıyor, gerçek, düşsel olmayan bir hayat yaşıyorlar, çünkü hayat aslında acı demektir. Acısı olmasa zevki de olmazdı ; her şey sonu gelmez bir övgü ayinine dönerdi. Kutsal, ama sıkıcı … Ya ben? Ben, hem acı çekiyor hem yaşamıyorum. Denklemin bilinmeyeni benim. Her şeyin başının sonunu kaybedip sonuçta adını bile yitiren bir hayalim…
Sayfa 855·Kitabı okudu
Reklam