Işığın izinde

Bazen bir şeylerin dağılması gerekir ki daha sonra olması gerektleri yere yerleşebilsinler …
Sayfa 320·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Gözyaşlarımı sildim, hıçkırıklarımı bastırdım ; acımı gösterirsem beni avutmak için içimde doğaüstü bir ses uyandırabileceğimden ya da karanlıklar içinde haleli bir yüzün belirip acıma ifadesiyle üzerime eğilceğinden korkuyordum.
Sayfa 29·Kitabı okudu
Alıntı
Kulaklarım, gözlerim ve kafam korkuyla zonkluyordu, sadece çocukların hissedebileceği türden bir korkuyla.
Sayfa 33·Kitabı okudu
Alıntı
Şeytanın itirafı
İnsanlar inkar edilemez zekâlarına rağmen bu komediyi ciddiye alıyorlar. Kötülük bunda zaten. Tabi acı çekiyorlar… Ama… Hiç olmasa yaşıyor, gerçek, düşsel olmayan bir hayat yaşıyorlar, çünkü hayat aslında acı demektir. Acısı olmasa zevki de olmazdı ; her şey sonu gelmez bir övgü ayinine dönerdi. Kutsal, ama sıkıcı … Ya ben? Ben, hem acı çekiyor hem yaşamıyorum. Denklemin bilinmeyeni benim. Her şeyin başının sonunu kaybedip sonuçta adını bile yitiren bir hayalim…
Sayfa 855·Kitabı okudu
İyi bir şeyi yok etmek ya da ateşe vermek bir çeşit ihtiyaçtır… Olur bazen.
Sayfa 774·Kitabı okudu
1000Kitap
Reklam