Anlıyorum neden kök sağlamadığımı hiç bir yere ..
Hiç bir yer ben değil
Benden içeri can değil
Anlıyorum
Ve sadece
Susuyorum
Benim köküm çok uzaklarda
Benim köküm benim ışığımda
Anlıyorum burası çok zor
Çok direniyor gönlüm zerreleri anlamaya
Anlamlandırmaya
Sonra dönüyorum zerreler zerremi harap eylemiş
Zerreler zerremi zehir eylemiş
Ne asıl köküme dönebiliyorum
Ne bu dünyada kök salabiliyorum
Öyle ki özlüyorum asıl olanı
Aslıma kavuşmak kavuşma isteğidir beni böyle umutlu kılanı
Korkuyorum, akıtılan üstüme zehirlerden
Zehirlerimi alıp sırtıma
Nasıl çıkarım ey yaratan karşına
...
Ne çok dikeni olsa da bir yol ver bana
Bu ruh aşıktır sana gidecekse bütün yollara...