İlk 190 sayfayı düşünmek istemiyorum ahahahajj çünkü çok mutsuzluk hakimdi. Hava sanki hep karanlık, hep geceymiş gibiydi. Zaten Lina’nın depresyonu okurken betimlemenin de o kadar ağır olması bana çok fazla geldi ve sıkıldım, uykumu getirdi.
Ama sonra olaylar daha hareketlenmeye ve diyalog daha da artmaya başlayınca okuması zevkli hale geldi. Ve sürekli merak ettirdi..
Aral’ı da Lina’yı da sevdim. Sevdim işte.. hani daha fazlası yok şuan ahahajha çünkü ikisini daha çok göremedik, bu kitap daha çok dünyaya, karakterlere ve yaşanacak olaylara bizi alıştırıyor gibiydi ve aşk yoktu. En azından henüz..
Devam kitaplarını almayı düşünmüyordum ama sanırım alıcam ahahaha
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Acı, hüzün ve öfke.. bu kitabın özeti bu üç kelime aslında Başlamadan önce ağlayacağımı tahmin ettim ama bu kadar içimde hissedeceğimi tahmin edemedim. Oliver’ın ruh hali beni de depresyona sokmak üzereydi.. ve sürekli psikolojisi düzelsin diye umut ettim
Emery’e ise anında bağlandım, anındaa.. Birini iyileştirebilecek güçte biri ve bunu sadece size sarılarak da yapabilir. O hissiyatı vardı ve Oliver’a kullandığı her onarıcı cümleye kalbimi bıraktım ciddi anlamda..
Emery’nin de kendi hayatı oldukça zor, geçmişte üstüne çok büyük bir sorumluluk yüklenmiş ve bence çok ağır. Ailesi çok kötü, ciddi anlamda çok kötü. Ailesi bile demek istemiyorum çünkü böyle bir bağa aile demek içimden gelmiyor. Özellikle annesinden nefret ediyorum, zihniyeti o kadar kötü ve sığ ki okumak midemi bulandırdı. Ciddi söylüyorum kusmak istedim. Emery’nin üstüne yüklenen tüm sorumluluklar yüzünden de ağlama ihtiyacı duyuyorum.!!
Neyse..
Oliver ve Emery arasındaki aşk aslında çok masumiyet dolu ve çok güvenli hissettirdi ama ayrı ayrı hissettikleri acı aşklarının önüne geçmişti ve bu yüzden aşkın gerçekliğini hissedemedim ve bu durumdan memnun olup olmadığımı da bilmiyorum.
Kitapta ikilinin karşılaşmaları daha önce olmasına ve çok anlamlı bir olay olmasına rağmen gerçek anlamda tanıştıklarında bu konunun hiç konuşulmaması ve akıllarından dahi geçmemesi beni çok rahatsız etti ve takıldım, o yüzden puan kırdım yoksa beni ağlatan kitaplara 10’dan aşşağı vermem imkansız ahahahahaha
YÜKSEK SEVİYEDE ATEŞİM ÇIKTI
Christian öyle bir adam ki girdiği her ortamda gözler onun üstünde, hiçbir şey yapmasına gerek yok bunun için.! Çok yüksek bir aurası var ve bayıltıcak cinsten
Stella’ya olan davranışlarını okumak ve dönüştüğü adamı görmek abartısız beni ağlattı. Christian’ın düşüncelerini ve takık davranışlarını başka biri yapmış olsa belki kitabı kapatıp kaçardım sksksksk ama onun takıklığı başka bir seviyedeydi. Asla zarar vermeyecek bir türden.
O kadar güvenli hissettiriyordu ki, İNANILMAZ Stella yalnızken gerginiz ama Christianla bir araya geldiğinde “oh be sonunda güvendeyiz” hissiyatı çok fazla geçti mesela bana ve bu hissiyat müthiş ötesi bir şey
Yakınlaşmaları uzun sürdü mesela ama sanki her bölüm yakınlaştık gibiydi. “Ne senle ne sensiz” gibi yaşadık bir yere kadar ve bu hiç sıkmadı zaten. Olay akışı mükemmeldi ve hissiyatları bana aşırı geçti, BAYILDIMM
Seride favorim imkansızlığa ve yaşanan onca zorluğa rağmen beraber olmayı başarabildikleri için Çarpık Oyunlar olucak ama beni tek ağlatan ve bitirdikten sonra boşlukta hissetmemi sağlayan tek kitap bu olduğu için bu da çok çok çok başka bir yerde artık.!!!
~masalsı dünya
~gizemli ipuçları ve tehlikeli oyun
~yabancılıktan aşka
~sahte ilişki
~sırlar ve yalanlar
SÜREKLİ DİKEN ÜSTÜNDEYDİK!!! SÜREKLİİİ Bir kere kitabın dünyası inanılmaz farklı, ilgi çekici ve masalsı.. sevmemek bence imkansız.. Farklı bir aurası var ve kitapta olsaydım kesin bende oyuna girmiştim ama aynı zamanda ölmüştüm de ahajajaj. Ve böyle oyunun içinde bir ipucunu takip edebilmek için başka bir şeyden vazgeçmek zorunda kalıyoruz hep ve çok gerildim.!!
Julian’ın yanımızda olması çok rahatlatıcıydı ve iyi kiii yani çünkü AŞIRI SEVİYORUMM ama o dahil herkeeess yani herkes şüpheliydi! Gerçekten çok gerildimm..
AMA SON 100 SAYFAAA AĞAĞAĞA NERDEYİZ BİZ??? Öyle bir aktı kii anlatamam, çok yoğundu, düşününce bile beynim yanıyor. AMA 33. Bölümm AĞLADIM SİNİRLENDİM ÖFKELENDİM VE KIRILDIM HER ŞEY YAŞANDI O BÖLÜM neyse..
Son olarak da Scarlett ve Julian’ı çook daha fazla okumak istiyordum ve asla yetmedi aslaaa
~ mafya romantizm
~ önce erkek karakter aşık
~ huysuz & günışığı
~ anlaşmalı evlilikk
~ zorunlu yakınlık
♡ KONUSU
New York.. Salvatore’un şehri.. ve diğer mafya ailelerinden birileri izinsiz giremez, girmemeli.!! Çünkü sonuçları çok ağır.!
Ta kii Milene ile karşılaşana kadar.!
Milene, mafya hayatından uzaklaşmak istediği için başka bir şehirde hemşirelik yapıyor ve hastanenin otoparkında bir kadına doğum yaptırmak zorunda, şans eseri Salvatore da orda bulunuyor ve Milene’ye ilk görüşte bağlanıyor. Sonrasında “tesadüfi” karşılaşmalar yaşattırıyor ve aralarında bir çekim olduğu anda bir çatışma yaşanıyor.
Salvatore ise Milene ile görüldüğü için onun da hayatının tehlikede olduğunu düşünüp, şehrine izinsiz girdiğinden bunun karşılığının “anlaşmalı evlilik” olduğunu dile getiriyor. Tabi bunu Milene en çok onun yanında güvende olacağı için yapıyor.!
♡ YORUMUM
OHHH MYYY GODD!!
SERİDE ENNNN SEVDİĞİM KİTAP BU ŞUAN, ABARTISIZ
Genel olarak seriyi zaten çok seviyorum, karakterler ve olaylar değişiyor ama genel kurgusu aynı aslında ve seriden beklentim de belli aslında. Bu kitapta da çok böyle wow bir durum yaşanmadı tabi ki, yine benzer olaylar FAKAT başlangıcı kitaba olan sevgimi ve beklentimi arttırdı
Çünkü başta ikisi de birbirinden ~kim olduklarını bilmeden~ çok hoşlanıyorlar. Sonra tabi ki seride klasik anlaşmalı evliliğe sürükleniyor ama başta bu şekilde başlaması beni aşırı etkiledi ve bayıldımmm!!!
Öncelikle, SALVATORE MÜTHİŞ DERECEDE KORUMACI, BİR ÜST SEVİYESİ ŞUAN AKLIMA GELMEDİ MESELA AHAHJAJAJA
Salvatore’un iç düşüncelerini çok sevdim, hem eğlendim hemde bu kadarını da nasıl düşünürsün be adam dedim hep ahahahha ya inanılmaz biri, artık Salvatore istiyorum!!!! Ahahaha
Ve ve ve sonunda seride şu kadın karakteri de çok seviyorum dediğim biri oldu,
