" En çok da en ilkte leylasın bana..bir umudum,dünya gözüm,dikili ağacımsın.Uçan kuşum,akan suyumsun.
Bin yıl,bahar içre ömrünü sürsün ,
seni doğuran ana" 5 MAYIS 1954 BİSMİL
AHMET ARİF'TEN LEYLA ERBiL'E MEKTUPLAR SAYFA 3
Senin için döne döne yanmaktan korkmam da, külümü küller arasında görünce tanıyamazsın diye korkarım. kül ateşin çocuğudur sevdiğim. Kimin nasıl yandığını ateşten başkası bilmez. yeryüzünde bir toz zerresi kalsam da ben seni yine tanırım. Çiçek yüzüne başka hangi toz değse,dirilir, yine yanarım. KENAN KALECİKLİ