Yıldız Panik
@Star_28
Lisans
22 Kasım
192 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
'Büyüdükçe sessizleşir mi insan, yoksa sessizlik mi büyür içinde?'
Herkese merhaba,Engin Akyürek'in kalemi ile bu kitap sayesinde tanıştım ve gerçekten çok sevdim.
Ben kapakta kedi gördüğüm an konusuna bile bakmadan aldım kitabı(bunu hep yaparım ) Kitap beni sadece kapağıyla değil, içindeki o eski günlerin özlemiyle de sardı.
Özellikle 'Sefa', 'Kardan Adam' ve 'Bence de Sefa' öykülerini okurken çok keyif aldım..
90'ların, o eski dönemlerin huzurlu günlerine geri döndüm.Kitabın insanı alıp o çocukluk ve gençlik yıllarının samimiyetine, gerçekten mutlu olduğumuz o yıllara tekrar götürmesi içimi tatlı bir huzurla doldurdu.
Kitabın bir güzel yanı da,yazarın kitabın gelirini Darüşşafaka Cemiyeti'ne bağışlaması..🪽
.
Kısacası kitabı çok beğendim diğer kitaplarını da almayı düşünüyorum.
Herkese keyifli okumalar dilerim,kitapla kalın..
Herkese merhaba, bugün "Yahu bu kadının çilesi nedir,bu nasıl bir ikiyüzlülüktür!" diye isyan ettiren bir dünya klasiğiyle geldim..
Kitabımızın konusuna biraz değinirsek, Marta Ajala, sadece bir adamdan gelen mektupları okuduğu için (ki ortada hiçbir fiziksel aldatma yokken) kocası Rocco tarafından "lekeli" ilan edilerek evden kovulur. O andan itibaren Marta için kelimenin tam anlamıyla bir cehennem hayatı başlar. Kasaba halkı onu dışlar ve dedikodular ardı ardına gelir..
.
Bir kadının çaresizliği,ayakta kalma mücadelesi,toplum baskısı gibi psikolojik baskıları okurken gerçekten sorguluyorsunuz..
Yalnızca kitabın sonu biraz açık bitti onu pek sevemedim,ama genel itibarıyla ben kitabı beğendim..
Herkesi keyifli okumalar dilerim, kitapla kalın..
#okudumbitti #kitapyorum #dışlanmışkadın
#luigipirandello
SadeceKitap
SadeceKitap
Uzun zamandır beni bu kadar derinden sarsan, elimden bırakamadığım ve okurken birçok satırın altını çizdiğim bir kitap olmamıştı..
Kitap,hayatı tepetaklak olmuş, pişmanlıklar ve kayıplar içinde boğulan eski bir beyzbol oyuncusu olan Chick’in (Charley) intiharın eşiğine gelmesiyle başlıyor..Hayatı boyunca yapmış olduğu hatalar,pişmanlıklar,keşkeler ve annesiyle yarım kalan o bağ..
Ama sonra bir şeyler oluyor ve ölen annesi ile bir gün geçirme şansına sahip oluyor..
Kitabın en vurucu damarı kesinlikle anne-oğul ilişkisi bence..Chick'in annesi Posey ile geçirdiği o hayali 'bir tek gün',aslında hepimizin kaçmaya çalıştığı o en büyük yüzleşmeyi getiriyor:"keşkeler ve geç kalmış pişmanlıklar...
Hayatın koşturmacasında sevdiklerimize,annemize,çocuklarımıza zaman ayırmanın ne kadar büyük bir lütuf olduğunu hatırlattı bu kitap bana..Yani çok çok etkilendim okurken ve sonunda biraz da hüzünlenmiş olabilirim..
Eğer ruhunuza dokunacak,sizi hem ağlatacak hem de içinizi şifalandıracak sürükleyici bir hikaye arıyorsanız,bu kitaba mutlaka bir şans verin..
Herkese keyifli okumalar,iktapla kalın..
Nobel Ödüllü Diye Her Kitabı Sevmek Zorunda mıyım? Hayır.!
Herkese merhabaBugün yine bir popülerlik rüzgarına ve taze Nobel Ödülü etiketine kapılarak başladığım ama maalesef bitirene kadar sabrımı sonuna kadar zorlayan bir kitapla geldim:Yunanca Dersleri...
.
Kitap kötü mü? Şimdi pek hakkını yemeyelim; içinde "Kötülük Problemi" gibi insanlığın içinden çıkamadığı çok güçlü felsefi sorgulamalar,muazzam cümleler var, özellikle (Sayfa 36'da) bulunan.Ama gelin görün ki bir kitabın "felsefi" olması,onun iyi bir roman olduğu anlamına gelmiyor maalesef..
Peki neden sevmedim..
Kitap aşırı durağan ve mesafeli.Kitapta neredeyse hiçbir olay yok. Biri konuşma yetisini, diğeri görme yetisini kaybeden iki insanın iç dünyasını, monologlarını okuyoruz ve bu bir süre sonra çok sıkıcı gelmeye başladı..Su gibi akıp giden bir hikaye bekleyenler için tam bir hayal kırıklığı..
Kısacası bir popüler kitap daha beni hayal kırıklığına uğrattığı bir de ödüllü kitaplar konusunda daha da bir ön yargılı oldum..
Herkese keyifli okumalar dilerim..
#kitapyorumu herkese merhaba..
Bugün kapağını kapattıktan sonra bile beni uzun süre "Ben ne okudum?" hissiyle baş başa bırakan, inanılmaz sarsıcı ve tekinsiz bir kitapla geldim karşınıza..
Dışarıdan bakıldığında absürt bir metamorfoz (dönüşüm) hikayesi gibi görünen bu roman,çok sert bir sistem eleştirisi..
Kitapta adını asla öğrenemediğimiz,adeta toplumun nesneleştirdiği tüm kadınları temsil eden isimsiz bir kadının gözünden okuyoruz hikayeyi..Bir parfümeri salonunda çalışmaya başlayan bu kadın, zamanla fiziksel olarak adım adım bir domuza dönüşmeye başlıyor.Kilo alıyor, teni pembeleşiyor, içgüdüleri değişiyor vs.. Fakat asıl dehşet verici olan,onun bu fiziksel dönüşümü değil; çevresindeki "medeni" insanların, politikacıların ve erkek egemen düzenin bu dönüşüme verdiği iğrenç tepkiler..
Ana karakterin başına gelen bunca istismar, cinselliğin bir meta haline getirilmesini ve uğradığı haksızlıkları sanki hayatın çok normal bir akışıymış gibi,,aşırı saf ve kabullenmiş bir dille anlatması insanı iki kat daha fazla sarsıyor. Okurken "Neden isyan etmiyorsun?" diye haykırmak istiyorsunuz.Ve yine okurken bazı kısımlar Beni gerçekten çok rahatsız etti bunu da söylemek isterim..
Dişi Domuz, okuması kolay ama hazmetmesi gerçekten zor bir distopya..Güzellik algısını ve insan dediğimiz canlının aslında ne kadar kolay vahşileşebileceğini görmek istiyorsanız, bir şans verin derim.
