Sizi tanıdım tanıyalı da, bir daha bana yaklaşmayacağını sandığım pişmanlık duygularıyla kıvranıyorum, bir daha duymayacağımı sandığım sesler beni uçurumdan yukarıya çıkmak zorunda bırakıyor.
Canı konuşmak isterse güzel konuşurdu ama o hiçbir şeyi umursamama bulutu onu öyle korkunç bir karanlığa gömüyordu ki, içindeki aydınlık bu karanlığı pek seyrek yarabiliyordu.