azra

Ah! Artık benim de benzim sarı. Damar kanımı dolaştırmıyor. Hiçbir kıyıya ulaştırmıyor Beni Şehrazad'ın masalları. Anlamıyorum dilinden artık Geceyi saran güzelliğinin; İçim kör bir kuyu gibi derin, Bir şey beklemiyor benden artık. Susmak istiyorum, susmak bugün. Susmak.. Hiçbir üzüntü duymadan. Büyük bir kuş iniyor semadan. Sükût, bu indiğini gördüğün. Artık tırtılları beslemiyor Bahçenin orta yerindeki dut. Başıma kondu ebedî sükût. Gün, yeniden doğmak istemiyor. Kuşla oldumsa da senli benli, Beynimi kurcalayan bir kurt var: Anlamak istiyorum, ne yapar Rüzgârı boşalınca yelkenli?
Sayfa 158 - KURT·Kitabı okudu
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Biliyorum, kolay değil yaşamak; Gönül verip türkü söylemek yâr üstüne; Yıldız ışığında dolaşıp geceleri, Gündüzleri gün ışığında ısınmak; Şöyle bir fırsat bulup, yarım gün, Yan gelebilmek Çamlıca tepesine... - Bin türlü mavi akar Boğaz'dan - Herşeyi unutabilmek maviler içinde. || Biliyorum, kolay değil yaşamak; Ama işte Bir ölünün hâlâ yatağı sıcak, Birinin saati işliyor kolunda. Yaşamak kolay değil ya, kardeşler, Ölmek de değil; Kolay değil bu dünyadan ayrılmak
Sayfa 149 - YAŞAMAK·Kitabı okudu
Şu kavga bir bitse dersin, Acıkmasam dersin, Yorulmasam dersin; Çişim gelmese dersin, Uykum gelmese dersin; Ölsem desene!
Sayfa 138 - RAHAT·Kitabı okudu
Bilmezler yalnız yaşamıyanlar, Nasıl korku verir sessizlik insana; İnsan nasıl konuşur kendisiyle, Nasıl koşar aynalara, Bir cana hasret, Bilmezler.
Sayfa 122 - YALNIZLIK ŞİİRİ·Kitabı okudu
Akşamüstüne doğru, kış vakti; Bir hasta odasının penceresinde; Yalnız bende değil yalnızlık hâli; Deniz de karanlık, gökyüzü de; Bir acaip, kuşların hâli. Bakma fakirmişim, kimsesizmişim; - Akşamüstüne doğru, kış vakti - Benim de sevdalar geçti başımdan. Şöhretmiş, kadınmış, para hırsıymış; Zamanla anlıyor insan dünyayı. Ölürüz diye mi üzülüyoruz? Ne ettik, ne gördük şu fâni dünyada Kötülükten gayri? Ölünce kirlerimizden temizlenir, Ölünce biz de iyi adam oluruz; Şöhretmiş, kadınmış, para hırsıymış, Hepsini unuturuz.
Sayfa 103 - ÖLÜME YAKIN·Kitabı okudu