Karanlıkken Sahip Olduklarımızı Göremeyiz.Bu Onlara Sahip Olmadığımızı Göstermez.Onlar Hâlâ Gözümüzün Önündedir.Kaybettiğimizi Sandığımız Şeylerin Yalnızca Gizlendiklerini Anlayabilmek İçin Tek Yapmamız Gereken,Bir Mum Yakmak ya da Bir Umut Işığı Bulmaktır.
Hafiften Şiddetliye Kadar Giden Çeşitli Rahatsızlıklar İçin Binlerce İsim Bulmuşuz ama Gerçeklik,Üstüne Etiket Yapıştırıp Bu Budur ve Hep Böyledir Diyebileceğimiz Basit Bir Kavanoz Değildir.
Bir Şeyler Elimizden Alındığında,Geride Kalan Şeyler Daha Değerli Olur.Yalnızca Görünürlükleri Değil,Yoğunlukları da Artar.Genişlik Azaldıkça,Derinlik Artar.