"Olmayan bir şeyin acısını çeker kimileri," diye söze girdi Derya Hoca. "Var olandan daha çok üzebilir bazen hiç var olmayan bir şey... Boşluk da acı verir bazen."
Derin bir nefes aldım. Baran'ın yokluğuna gitti aklım. Onun bana o son gün "Mavi" deyişini duydum zihnimde ve koca bir boya kutusu hayal ettim kafamın içinde.
Mavi rengi o boya kutusunun içinde gördüm bir kez daha, sonra bir tekme savurdum boya kutusuna, döktüm maviyi her yere. Zemin mavi oldu önce, ayaklarıma bulaştı mavi.
Sonra babamın yokluğunu düşündüm bir anlığına, "Mavi" derkenki sesi canlandı kafamda. Sonra tüm maviler silindi zihnimden, griler aldı mavilerin yerini.
Artık zemin de griydi, ayaklarım da. Her yanım gümüş grisi oldu mavi gidince.
Geriye yalnızca Derin kaldı. Yalnızca ben.