...
Ah kalbim benim! Yok mu orada yaşayan biri
Aşkının ümidinde ve duasında tutunacağı?
Kimin uğruna sayıyorsun günün her saatini,
Beni uzakta tutan prangalardaki zincir gibi;
Rüyalarımda sık sık ruhuma görünen ve
Güzelliğin elçisi o hoşnut evi düşündüğümde;
Göz kapaklarımdaki son uykumuz bastırdığında,
Seninle olabileyim diye evde ve kaygısızlığın kucağında:
Gezgin artık hayatın bitkin kıyısında değilken,
Diz çökebilirim ayaklarına ve ayrılmam bir daha senden;
Ölüm yatıştırmak ve kurtarmak için
Sunduğunda böylesi ümidi,
Ey cennetin gün ışığı, yakabilirsin pekala kabri.