Miu ミウ
@StrayCats
千切れた羽を欲しがる あの人は羽ばたく
夢見るアゲハの様に 狂い咲く花園...
櫻井敦司
164 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Reklam
Gün gelir, sığınırız belki sahici gerçekliğe.
Bu arada, buna ne kadar karşı olduğumu söyleyebilir miyim?
Sana ölümcül bir yalnızlıktan söz ediyorum. Kaderde öfke var çünkü kumlarla taşların arasından yaklaşıyor bozkurt. Peki, sonra? Çünkü o bütün kapıları kıracak, çünkü dışarı salacak ölüleri yiyip yutsunlar diye yaşayanları, sadece ölüler kalsın, yaşayanlar yok olup gitsin diye. Bozkurttan korkma. Varlığını tescil etmek için isim verdim ben ona ve bu tescil içinde tarifsiz bir şehvet olduğu için.
Kelimeler kurtarabilirdi beni, oysa capcanlıyım. Hayır, ölümün şarkısını söylemek istemiyorum. Ölümümün... bozkurt... uzaklardan gelen avcı kadın... Hiç yaşayan ruh yok mu bu şehirde? Zira hepiniz ölüsünüz. Peki ama herkes öldüyse hangi beklenti dönüşebilir ümide? Ve beklediğimiz o şey ne zaman gelir? Ne zaman vazgeçeriz kaçmaktan? Bütün bunlar ne zaman olacak? Ne zaman? Nerede? Nasıl? Ne kadar? Niçin? Kimin için?
Boğulanların sesleri, söylentileri, gögeleri , şarkıları: İşaret mi bunlar yoksa işkence mi bilemiyorum. Birisi bahçede zamanın geçişini geciktiriyor. Ve sonbahar yaratıkları sessizliğe terk edilmiş.
Şeylere esaslı isimler vermekmiş benim kaderim. Artık yokum ve bunu biliyorum; bilmediğim şey, benim yerime neyin yaşadığı. Her şeyi yok etti haşin bir rüzgâr. Ve şarkıyı unutanlar adına konuşamamış olmak.
Ve ben seslerimle yalnızım ve sen o kadar öteki taraftasın ki kendimle karıştıyorum seni.
Reklam